လူထုက်န္းမာေရး (အရိုးပါးေရာဂါ အတြက္ ဓာတ္စာ)

> **Public Health**

**ဓာတ္စာ **
ကိုက္လန္၊ ငွက္ေပ်ာသီး၊ လိေမၼာ္သီး၊ အာလူး၊ စေတာ္ဘယ္ ရီသီး၊ ဗာဒံေစ့၊ အာလူး၊ လက္ဖက္ရည္၊ ဆီးသီးေျခာက္၊ အစိမ္းေရာင္ ဟင္းရြက္မ်ား၊ ႏြားႏို႔။

**ေရွာင္ရန္**
အငန္ မ်ားေသာ အစား အစာမ်ား၊ အသားဓာတ္ ျမင့္မားေသာ အစား အစာမ်ား အေျမာက္အျမား စားျခင္း။ " အဘိုးႀကီးအို ခါးကုန္းကုန္း မေသ ပါႏွင့္ဦး၊ ေနာက္ႏွစ္ခါ တန္ေဆာင္မုန္း ပြဲၾကည့္ ပါဦး" ဆိုတဲ့ သီခ်င္း အရ အသက္ ႀကီးလာရင္ ခါးကုန္း လာျပီး အ႐ိုးပါး ေရာဂါ ခံစား ရတတ္တယ္ ဆိုတာ ငယ္စဥ္ ကပင္ ၾကားဖူး ခဲ့ၾကမွာ ျဖစ္တယ္။ သို႔ေသာ္ အဘြားႀကီး ေတြက အဘိုးႀကီး မ်ားထက္ အ႐ိုးပါး ေရာဂါ ပိုျဖစ္ လြယ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ခႏၶာကိုယ္ တည္ေဆာက္ပံု အရ အမ်ိဳးသား မ်ားေလာက္ ၾကြက္သား ေတာင့္တင္း သန္မာမႈ မရွိတာ က တစ္ေၾကာင္း၊ မီးယပ္ ေသြးဆံုးတာ ေစာျခင္း ဒါမွမဟုတ္ သားအိမ္ ေရာဂါေၾကာင့္ သားဥ အိမ္ပါ ဖယ္ထုတ္တဲ့ ခြဲစိတ္ မႈေၾကာင့္ တစ္ ေၾကာင္း ေဟာ္မုန္း အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္ကာ အ႐ိုးပါး ေရာဂါ ခံစား ရလြယ္ၿပီး အ႐ိုးက်ိဳး လြယ္ပါတယ္။

သင္ဟာ အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦး ျဖစ္ တယ္ ဆိုပါက အသက္ ၂၅ ႏွစ္ အရြယ္ထိ သင့္အ႐ိုး မ်ားက အသန္မာဆံုး အေျခအေနမွာ ရွိေန ပါလိမ့္မယ္။ သင့္ ခႏၶာကိုယ္က သင့္အ႐ိုး မ်ား သန္စြမ္းရန္ ကယ္လ္စီယမ္ႏွင့္ အျခား သတၲဳ ဓာတ္ဆား မ်ားကို သံုးရ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အသက္ ၃၀ ေက်ာ္ လာတာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ ႏွစ္စဥ္ သင့္ အ႐ိုးေတြဟာ အနည္းငယ္စီ ပ်က္စီး ဆံုး႐ံႈးလာ ပါတယ္။ မီးယပ္ ေသြးဆံုး ၿပီးေနာက္ ေဟာ္မုန္း အေျပာင္းအလဲက အ႐ိုး ပ်က္စီး ဆံုး႐ံႈးမႈကို ပိုမို ဆိုး႐ြား လာေစကာ အလြယ္ တကူ အ႐ိုး က်ိဳးသြား ႏိုင္ပါတယ္။ အ႐ိုးပါး ေရာဂါ ရွိေနၿပီ ဆိုရင္ ႏွာေခ် သို႔မဟုတ္ ေခ်ာင္းဆိုး ႐ံုျဖင့္ နံ႐ိုး တစ္ေခ်ာင္း အသာေလး က်ိဳးသြား ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါမွ မဟုတ္ ေခ်ာ္လဲ ႐ံုျဖင့္ တင္ပါး ဆံု႐ိုး က်ိဳးသြား ႏိုင္တယ္။ အ႐ိုးပါး ေရာဂါေၾကာင့္ တင္ပါးဆံု႐ိုး က်ိဳးတဲ့ လူႀကီး ၄ ဦးမွာ ၁ ဦးဟာ အ႐ိုး က်ိဳးၿပီး ၆ လ အတြင္း ေနာက္ဆက္တြဲ ေရာဂါ မ်ားေၾကာင့္ ေသဆံုး ႏိုင္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ကယ္လ္စီယမ္ႏွင့္ သတၲဳ ဓာတ္ဆား လံုေလာက္စြာ စားျခင္းႏွင့္ ေလ့က်င့္ခန္း မွန္မွန္ ျပဳလုပ္ ေပးျခင္းျဖင့္ အ႐ိုးပါး ေရာဂါ မျဖစ္ပြားေအာင္ ကာကြယ္ႏိုင္ ပါတယ္။ မီးယပ္ ေသြးဆံုး ၿပီ ဆိုတာႏွင့္ ကယ္လ္စီယမ္ဓာတ္၊ မဂၢနီစီယမ္ဓာတ္၊ ပိုတက္ စီယမ္ဓာတ္၊ ဗီတာမင္ C ၊ ဗီတာမင္ D တို႔ ပမာဏ မွ်တေအာင္ စားေပးပါ။ ဒါ့အျပင္ ေဟာ္မုန္း အစားထိုး ကုထံုးႏွင့္ ကုသမႈ ခံယူရန္ သင့္ဆရာဝန္ႏွင့္ တိုင္ပင္ပါ။

**အရိုးပါး ေရာဂါကို တိုက္ဖ်က္ ေပးမယ့္ အာဟာရဓာတ္မ်ား**
(၁) ကယ္လ္စီယမ္
အရြယ္ေရာက္ လူႀကီး တစ္ဦး အတြက္ တစ္ေန႔တာ လိုအပ္ခ်က္ ကေတာ ့၁၂၀ဝ မီလီဂရမ္ ျဖစ္ပါတယ္။ အဆီ ထုတ္ထားတဲ့ ႏြားႏို႔ ၂ ခြက္ (တစ္ခြက္ လွ်င္ ၃၀ဝ မီလီဂရမ္ ပါဝင္) ႏွင့္ ကယ္လ္စီယမ္ ဓာတ္ ျဖည့္စြက္ ထားတဲ့ ေဖ်ာ္ရည္ ၃၀ဝ မီလီဂရမ္ တစ္ခြက္ သို႔မဟုတ္ အဆီနည္း ဒိန္ခ်ဥ္ ဖန္ခြက္ ၄ ပံု ၃ ပံု (၄၅၀ မီလီဂရမ္) ေသာက္ျခင္းျဖင့္ လိုအပ္တဲ့ ပမာဏ ရႏိုင္ပါ တယ္။ ဗာဒံေစ့ ႀကိဳက္ပါက ၂၄ ေစ့ စားလွ်င္ ကယ္လ္စီယမ္ ၇၀ မီလီဂရမ္ႏွင့္ ပိုတက္စီယမ္ ၂၀၆ မီလီဂရမ္ ရရွိႏိုင္ ပါတယ္။ ပိုတက္စီယမ္ႏွင့္ မဂၢနီစီယမ္ (K & Mg) အသီး အရြက္မ်ား စားျခင္းႏွင့္ အ႐ိုး သန္စြမ္း မႈၾကား ဆက္ႏႊယ္မႈ တစ္ခု ရွိတယ္လို႔ သိပၸံ ပညာရွင္မ်ား ေတြ႕ရွိခဲ့ ပါတယ္။ ႏြားႏို႔ ကဲ့သို႔ပင္ အသီးႏွင့္ အရြက္ မ်ားက ကေလး ေတြမွာ အ႐ိုးက်ိဳးတဲ့ အခါ အ႐ိုး ျပန္ဆက္ရန္ အကူအညီေပး ပါတယ္။ အသီး အရြက္ မ်ားတြင္ K ႏွင့္ Mg ျပည့္ဝစြာ ပါဝင္ ပါတယ္။ K ကို ငွက္ေပ်ာသီး၊ အာလူး၊ လိေမၼာ္သီးႏွင့္ ဆီးသီးေျခာက္မ်ားတြင္ ၾကြယ္ဝစြာ ပါဝင္တာ ေတြ႕ရတယ္။ ထို႔အတူ Mg ကိုလည္း တြဲလ်က္ ေတြ႕ရေလ့ ရွိတယ္။ အေစ့ အဆန္မ်ား၊ ပဲမ်ား တြင္လည္း ေတြ႕ရတယ္။
(၂) ဗီတာမင္ C
အ႐ိုးႏု၊ အ႐ိုးႏွင့္ သြားမ်ား ခိုင္မာ ေစေသာ ကိုေလဂ်င္ ေခၚ အမွ်င္ဓာတ္ တည္ေဆာက္ရန္ ဗီတာမင္ C ဓာတ္ လိုအပ္ ပါတယ္။ ဗီတာမင္ C ကို ခ်ဥ္တဲ့ အရသာ ရွိတဲ့ အသီး၊ အရြက္ မ်ားက ရရွိႏိုင္ ပါတယ္။
(၃) ဗီတာမင္ D
ေနေရာင္ထဲ ထြက္လိုက္တဲ့ အခါ အေရျပားႏွင့္ ေနေရာင္ျခည္ ထိေတြ႕ၿပီး ဗီတာမင္ D ဓာတ္ကို ရရွိေစ ပါတယ္။ ဗီတာမင္ D ကို အစားအစာ မွလည္း ရႏိုင္တယ္။ ႏြားႏို႔၊ ဆီရီရယ္ တို႔မွ ရႏိုင္တယ္။ သုေတသီ မ်ားက လက္ဖက္ရည္ ေသာက္တဲ့ အမ်ိဳးသမီး မ်ားတြင္ လက္ဖက္ရည္ မေသာက္တဲ့ အမ်ိဳးသမီး မ်ားထက္ ပို၍ အ႐ိုး သန္မာေၾကာင္း ေတြ႕ခဲ့ ရတယ္လို႔ ေဖာ္ျပ ၾကပါတယ္။ လက္ဖက္ အခ်ိဳေျခာက္ႏွင့္ လက္ဖက္ အၾကမ္းေျခာက္တို႔ ႏွစ္မ်ိဳး စလံုးတြင္ ပါဝင္ေသာ အင္တီ ေအာက္စီးဒင့္ မ်ားက အ႐ိုးကို ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ ေပးႏိုင္ ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေကာ္ဖီႏွင့္ ကိုကာကိုလာ ကဲ့သို႔ေသာ အ႐ိုးကို အားနည္း ေစတဲ့ ေဖ်ာ္ရည္မ်ား ေသာက္မယ့္ အစား လက္ဖက္ရည္လို အ႐ိုးကို သန္မာ ေစတဲ့ ေဖ်ာ္ရည္ မ်ားကို ေသာက္သင့္ပါ သတဲ့။
**သတိျပဳရန္** ္
အသားဓာတ္ (ပ႐ိုတင္း) ႏွင့္ ဆား အငန္ဓာတ္တို႔ အလြန္ အက်ဴး စားသံုးပါက ကယ္လ္စီယမ္ဓာတ္ ရရန္ အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ေစ ပါတယ္။ ပ႐ိုတင္းဓာတ္ မ်ားတဲ့ အသား ေတြမွာ ေသြးကို အက္စစ္ဓာတ္ ပိုျဖစ္ ေစပါတယ္။ ထိုအက္စစ္ဓာတ္ကို ျပယ္ေစရန္ အ႐ိုး ေတြက သူတို႔ ထဲမွာ ေလွာင္ထားတဲ့ ကယ္လ္စီယမ္ဓာတ္ကို ပို႔ေပး ရပါတယ္။ ထို႔အတူ ဆားအငန္ အမ်ားႀကီး စား ပါက ေက်ာက္ကပ္ ထဲမွာ ကယ္လ္စီယမ္ႏွင့္ ႏွီးႏႊယ္ၿပီး ကယ္လ္စီယမ္ကို ဆီးထဲမွ စြန္႔ထုတ္ပစ္ ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သင့္တင့္ မွ်တ ေစရန္ စားသင့္ ပါတယ္။



**Ref: Good Health**


(meepyatite)

**Public Health**

**ဓာတ္စာ **
ကိုက္လန္၊ ငွက္ေပ်ာသီး၊ လိေမၼာ္သီး၊ အာလူး၊ စေတာ္ဘယ္ ရီသီး၊ ဗာဒံေစ့၊ အာလူး၊ လက္ဖက္ရည္၊ ဆီးသီးေျခာက္၊ အစိမ္းေရာင္ ဟင္းရြက္မ်ား၊ ႏြားႏို႔။

**ေရွာင္ရန္**
အငန္ မ်ားေသာ အစား အစာမ်ား၊ အသားဓာတ္ ျမင့္မားေသာ အစား အစာမ်ား အေျမာက္အျမား စားျခင္း။ " အဘိုးႀကီးအို ခါးကုန္းကုန္း မေသ ပါႏွင့္ဦး၊ ေနာက္ႏွစ္ခါ တန္ေဆာင္မုန္း ပြဲၾကည့္ ပါဦး" ဆိုတဲ့ သီခ်င္း အရ အသက္ ႀကီးလာရင္ ခါးကုန္း လာျပီး အ႐ိုးပါး ေရာဂါ ခံစား ရတတ္တယ္ ဆိုတာ ငယ္စဥ္ ကပင္ ၾကားဖူး ခဲ့ၾကမွာ ျဖစ္တယ္။ သို႔ေသာ္ အဘြားႀကီး ေတြက အဘိုးႀကီး မ်ားထက္ အ႐ိုးပါး ေရာဂါ ပိုျဖစ္ လြယ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ခႏၶာကိုယ္ တည္ေဆာက္ပံု အရ အမ်ိဳးသား မ်ားေလာက္ ၾကြက္သား ေတာင့္တင္း သန္မာမႈ မရွိတာ က တစ္ေၾကာင္း၊ မီးယပ္ ေသြးဆံုးတာ ေစာျခင္း ဒါမွမဟုတ္ သားအိမ္ ေရာဂါေၾကာင့္ သားဥ အိမ္ပါ ဖယ္ထုတ္တဲ့ ခြဲစိတ္ မႈေၾကာင့္ တစ္ ေၾကာင္း ေဟာ္မုန္း အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္ကာ အ႐ိုးပါး ေရာဂါ ခံစား ရလြယ္ၿပီး အ႐ိုးက်ိဳး လြယ္ပါတယ္။

သင္ဟာ အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦး ျဖစ္ တယ္ ဆိုပါက အသက္ ၂၅ ႏွစ္ အရြယ္ထိ သင့္အ႐ိုး မ်ားက အသန္မာဆံုး အေျခအေနမွာ ရွိေန ပါလိမ့္မယ္။ သင့္ ခႏၶာကိုယ္က သင့္အ႐ိုး မ်ား သန္စြမ္းရန္ ကယ္လ္စီယမ္ႏွင့္ အျခား သတၲဳ ဓာတ္ဆား မ်ားကို သံုးရ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အသက္ ၃၀ ေက်ာ္ လာတာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ ႏွစ္စဥ္ သင့္ အ႐ိုးေတြဟာ အနည္းငယ္စီ ပ်က္စီး ဆံုး႐ံႈးလာ ပါတယ္။ မီးယပ္ ေသြးဆံုး ၿပီးေနာက္ ေဟာ္မုန္း အေျပာင္းအလဲက အ႐ိုး ပ်က္စီး ဆံုး႐ံႈးမႈကို ပိုမို ဆိုး႐ြား လာေစကာ အလြယ္ တကူ အ႐ိုး က်ိဳးသြား ႏိုင္ပါတယ္။ အ႐ိုးပါး ေရာဂါ ရွိေနၿပီ ဆိုရင္ ႏွာေခ် သို႔မဟုတ္ ေခ်ာင္းဆိုး ႐ံုျဖင့္ နံ႐ိုး တစ္ေခ်ာင္း အသာေလး က်ိဳးသြား ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါမွ မဟုတ္ ေခ်ာ္လဲ ႐ံုျဖင့္ တင္ပါး ဆံု႐ိုး က်ိဳးသြား ႏိုင္တယ္။ အ႐ိုးပါး ေရာဂါေၾကာင့္ တင္ပါးဆံု႐ိုး က်ိဳးတဲ့ လူႀကီး ၄ ဦးမွာ ၁ ဦးဟာ အ႐ိုး က်ိဳးၿပီး ၆ လ အတြင္း ေနာက္ဆက္တြဲ ေရာဂါ မ်ားေၾကာင့္ ေသဆံုး ႏိုင္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ကယ္လ္စီယမ္ႏွင့္ သတၲဳ ဓာတ္ဆား လံုေလာက္စြာ စားျခင္းႏွင့္ ေလ့က်င့္ခန္း မွန္မွန္ ျပဳလုပ္ ေပးျခင္းျဖင့္ အ႐ိုးပါး ေရာဂါ မျဖစ္ပြားေအာင္ ကာကြယ္ႏိုင္ ပါတယ္။ မီးယပ္ ေသြးဆံုး ၿပီ ဆိုတာႏွင့္ ကယ္လ္စီယမ္ဓာတ္၊ မဂၢနီစီယမ္ဓာတ္၊ ပိုတက္ စီယမ္ဓာတ္၊ ဗီတာမင္ C ၊ ဗီတာမင္ D တို႔ ပမာဏ မွ်တေအာင္ စားေပးပါ။ ဒါ့အျပင္ ေဟာ္မုန္း အစားထိုး ကုထံုးႏွင့္ ကုသမႈ ခံယူရန္ သင့္ဆရာဝန္ႏွင့္ တိုင္ပင္ပါ။

**အရိုးပါး ေရာဂါကို တိုက္ဖ်က္ ေပးမယ့္ အာဟာရဓာတ္မ်ား**
(၁) ကယ္လ္စီယမ္
အရြယ္ေရာက္ လူႀကီး တစ္ဦး အတြက္ တစ္ေန႔တာ လိုအပ္ခ်က္ ကေတာ ့၁၂၀ဝ မီလီဂရမ္ ျဖစ္ပါတယ္။ အဆီ ထုတ္ထားတဲ့ ႏြားႏို႔ ၂ ခြက္ (တစ္ခြက္ လွ်င္ ၃၀ဝ မီလီဂရမ္ ပါဝင္) ႏွင့္ ကယ္လ္စီယမ္ ဓာတ္ ျဖည့္စြက္ ထားတဲ့ ေဖ်ာ္ရည္ ၃၀ဝ မီလီဂရမ္ တစ္ခြက္ သို႔မဟုတ္ အဆီနည္း ဒိန္ခ်ဥ္ ဖန္ခြက္ ၄ ပံု ၃ ပံု (၄၅၀ မီလီဂရမ္) ေသာက္ျခင္းျဖင့္ လိုအပ္တဲ့ ပမာဏ ရႏိုင္ပါ တယ္။ ဗာဒံေစ့ ႀကိဳက္ပါက ၂၄ ေစ့ စားလွ်င္ ကယ္လ္စီယမ္ ၇၀ မီလီဂရမ္ႏွင့္ ပိုတက္စီယမ္ ၂၀၆ မီလီဂရမ္ ရရွိႏိုင္ ပါတယ္။ ပိုတက္စီယမ္ႏွင့္ မဂၢနီစီယမ္ (K & Mg) အသီး အရြက္မ်ား စားျခင္းႏွင့္ အ႐ိုး သန္စြမ္း မႈၾကား ဆက္ႏႊယ္မႈ တစ္ခု ရွိတယ္လို႔ သိပၸံ ပညာရွင္မ်ား ေတြ႕ရွိခဲ့ ပါတယ္။ ႏြားႏို႔ ကဲ့သို႔ပင္ အသီးႏွင့္ အရြက္ မ်ားက ကေလး ေတြမွာ အ႐ိုးက်ိဳးတဲ့ အခါ အ႐ိုး ျပန္ဆက္ရန္ အကူအညီေပး ပါတယ္။ အသီး အရြက္ မ်ားတြင္ K ႏွင့္ Mg ျပည့္ဝစြာ ပါဝင္ ပါတယ္။ K ကို ငွက္ေပ်ာသီး၊ အာလူး၊ လိေမၼာ္သီးႏွင့္ ဆီးသီးေျခာက္မ်ားတြင္ ၾကြယ္ဝစြာ ပါဝင္တာ ေတြ႕ရတယ္။ ထို႔အတူ Mg ကိုလည္း တြဲလ်က္ ေတြ႕ရေလ့ ရွိတယ္။ အေစ့ အဆန္မ်ား၊ ပဲမ်ား တြင္လည္း ေတြ႕ရတယ္။
(၂) ဗီတာမင္ C
အ႐ိုးႏု၊ အ႐ိုးႏွင့္ သြားမ်ား ခိုင္မာ ေစေသာ ကိုေလဂ်င္ ေခၚ အမွ်င္ဓာတ္ တည္ေဆာက္ရန္ ဗီတာမင္ C ဓာတ္ လိုအပ္ ပါတယ္။ ဗီတာမင္ C ကို ခ်ဥ္တဲ့ အရသာ ရွိတဲ့ အသီး၊ အရြက္ မ်ားက ရရွိႏိုင္ ပါတယ္။
(၃) ဗီတာမင္ D
ေနေရာင္ထဲ ထြက္လိုက္တဲ့ အခါ အေရျပားႏွင့္ ေနေရာင္ျခည္ ထိေတြ႕ၿပီး ဗီတာမင္ D ဓာတ္ကို ရရွိေစ ပါတယ္။ ဗီတာမင္ D ကို အစားအစာ မွလည္း ရႏိုင္တယ္။ ႏြားႏို႔၊ ဆီရီရယ္ တို႔မွ ရႏိုင္တယ္။ သုေတသီ မ်ားက လက္ဖက္ရည္ ေသာက္တဲ့ အမ်ိဳးသမီး မ်ားတြင္ လက္ဖက္ရည္ မေသာက္တဲ့ အမ်ိဳးသမီး မ်ားထက္ ပို၍ အ႐ိုး သန္မာေၾကာင္း ေတြ႕ခဲ့ ရတယ္လို႔ ေဖာ္ျပ ၾကပါတယ္။ လက္ဖက္ အခ်ိဳေျခာက္ႏွင့္ လက္ဖက္ အၾကမ္းေျခာက္တို႔ ႏွစ္မ်ိဳး စလံုးတြင္ ပါဝင္ေသာ အင္တီ ေအာက္စီးဒင့္ မ်ားက အ႐ိုးကို ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ ေပးႏိုင္ ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေကာ္ဖီႏွင့္ ကိုကာကိုလာ ကဲ့သို႔ေသာ အ႐ိုးကို အားနည္း ေစတဲ့ ေဖ်ာ္ရည္မ်ား ေသာက္မယ့္ အစား လက္ဖက္ရည္လို အ႐ိုးကို သန္မာ ေစတဲ့ ေဖ်ာ္ရည္ မ်ားကို ေသာက္သင့္ပါ သတဲ့။
**သတိျပဳရန္** ္
အသားဓာတ္ (ပ႐ိုတင္း) ႏွင့္ ဆား အငန္ဓာတ္တို႔ အလြန္ အက်ဴး စားသံုးပါက ကယ္လ္စီယမ္ဓာတ္ ရရန္ အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ေစ ပါတယ္။ ပ႐ိုတင္းဓာတ္ မ်ားတဲ့ အသား ေတြမွာ ေသြးကို အက္စစ္ဓာတ္ ပိုျဖစ္ ေစပါတယ္။ ထိုအက္စစ္ဓာတ္ကို ျပယ္ေစရန္ အ႐ိုး ေတြက သူတို႔ ထဲမွာ ေလွာင္ထားတဲ့ ကယ္လ္စီယမ္ဓာတ္ကို ပို႔ေပး ရပါတယ္။ ထို႔အတူ ဆားအငန္ အမ်ားႀကီး စား ပါက ေက်ာက္ကပ္ ထဲမွာ ကယ္လ္စီယမ္ႏွင့္ ႏွီးႏႊယ္ၿပီး ကယ္လ္စီယမ္ကို ဆီးထဲမွ စြန္႔ထုတ္ပစ္ ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သင့္တင့္ မွ်တ ေစရန္ စားသင့္ ပါတယ္။



**Ref: Good Health**


(meepyatite)