မိမိဟာ ထုိင္းႏုိင္ငံမွာ ပညာသင္ၾကားခဲ႔စဥ္က မသင္မေနရ ဘာသာ အျဖစ္
ထုိင္းႏုိင္ငံရဲ႕ သမုိင္းကုိ သင္ၾကားခဲ့ရပါတယ္။ အဲသည္လုိဘဲ
ရန္ကုန္ၿမိဳ႔မွာ ေက်ာင္းေန ခဲ့စဥ္ကလည္း ျမန္မာ့ သမုိင္းကုိ
သင္ၾကားခဲ့ရပါတယ္။ ေရွးက သမုိင္းေၾကာင္းကုိ ေက်ာင္းေတြမွာ သင္တဲ႔အခါ
ကုိယ့္လူမ်ဳိးက ကုိယ့္သမုိင္းကုိ အေကာင္းဘဲ ေရးၾကတယ္ ဆုိတာ ေတြ႕လာရပါတယ္။
သုိ႔ေသာ္ သမုိင္းေၾကာင္းရဲ႕ ဇာတ္လမ္းေတြကုိ အျခား လူမ်ဳိးျခားေတြရဲ႕
သမုိင္းေတြနဲ႔ပါ တြဲၿပီး ႏွဳိင္းယွဥ္ ေလ့လာရတဲ့ အခါမွာေတာ့ သမုိင္းက
ေျပာတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြကုိ ကုိယ္တုိင္ ခ်င့္ခ်ိန္
ၾကည့္ျမင္လာႏူိင္ပါေတာ့တယ္။
ထုိင္းႏုိင္ငံဟာ ပထမ ကမၻာစစ္၊ ဒုတိယ ကမၻာစစ္မ်ားမွာ စစ္ထဲ မပါခဲ႔တဲ႔
ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံ ျဖစ္ၿပီး၊ သူတုိ႔ရဲ႕ သမုိင္းေၾကာင္းမွာ ကုိလုိနီ
ကြ်န္ျပဳခံခဲ႔ရတာ မရွိပါဖူး။ ဒါကုိ သူတုိ႔က သမုိင္းမွာ ဂုဏ္ယူစရာ အျဖစ္
ေရးသားၾကပါတယ္။ သူတုိ႔ရဲ႕ ဘုရင္မ်ားဟာ လိမၼာပါးနပ္သည့္ အေၾကာင္းေၾကာင့္
အဲသည္လုိ ကမၻာစစ္မ်ားမွာ မပါခဲ့သလုိ၊ ကုိလုိနီ ကြ်န္ျပဳခံရတာ
မရွိခဲ႔တာကုိလည္း သမုိင္းမွာ ေဖာ္ျပခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီမွာ
သူတုိ႔ရဲ႕သမုိင္းကုိ ေလ့လာၿပီး ျမန္မာ့သမုိင္းက ျမန္မာဘုရင္ေတြ
ဝါးလုံးေခါင္းထဲ လသာၿပီး မုိက္မဲ တုံးအ ၾကပုံကုိ ျမင္လာပါေတာ့တယ္။
ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ အဂၤလိပ္တုိ႔ ေရာက္လာၿပီး၊ နန္းေတာ္ထဲကုိ ဖိနပ္စီးဝင္တဲ႔
အတြက္ေၾကာင့္ အဂၤလိပ္နဲ႔ ျပႆနာတက္ၿပီး စစ္ျဖစ္ရတယ္လုိ႔ ျမန္မာ့သမုိင္းမွာ
သင္ခဲ႔ဖူးပါတယ္။ ဒီလုိဘဲ ထုိင္းႏုိင္ငံမွာလည္း အဂၤလိပ္ေတြ ေရာက္လာၿပီး
သူတုိ႔ရဲ႕ နန္းေတာ္ထဲ အဂၤလိပ္ေတြ ဖိနပ္စီး ဝင္လာတဲ့ အတြက္ ထုိင္းဘုရင္က
အဂၤလိပ္ေတြကုိ ဘာေၾကာင့္ ဖိနပ္စီး ဝင္ရသလဲ ေမးပါတယ္။ ဒီေတာ့ အဂၤလိပ္ေတြက
သူတုိ႔ဟာ သူတုိ႔ တုိင္းျပည္က ဘုရင္မႀကီးထံ အခစားဝင္လည္း ဒီလုိဘဲ
ဖိနပ္စီးဝင္တာ ျဖစ္တဲ႔အေၾကာင္း ရွင္းျပပါတယ္။ ဒါဟာ အဂၤလိပ္လူမ်ဳိးေတြ
အေနနဲ႔ ရုိင္းျပတဲ႔ သေဘာ မဟုတ္ဖူးဆုိတာ သိလုိက္ရေတာ့ ထုိင္းဘုရင္ဟာ
သူ႔နန္းေတာ္ထဲမွာ အားလုံး ဖိနပ္စီးၾကဖုိ႔ အမိန္႔ ထုတ္လုိက္ပါတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ အဂၤလိပ္ေတြဟာ အလြန္ အင္အားႀကီးတဲ႔ အခ်ိန္ျဖစ္တဲ႔ အတြက္
ဒါကုိ သိလုိ႔ ထုိင္းဘုရင္ဟာ လုိက္ေလ်ာညီေထြ ဆက္ဆံတတ္ၿပီး၊ အျမင္ေသးသိမ္
က်ဥ္းေျမာင္းျခင္း မရွိဘဲ အေမွ်ာ္အျမင္ ရွိရွိ ေတြးေခၚ ဆင္ျခင္
တတ္ေၾကာင္းကုိ သူတုိ႔ သမုိင္းမွာ ခ်ီးမြမ္းထားပါတယ္။
သုိ႔ရာမွာ အဂၤလိပ္မ်ားဟာ ျမန္မာျပည္မွာလုိပင္ တဆင့္ျခင္း တက္ၿပီး
ထုိင္းႏုိင္ငံကုိ သိမ္းပုိက္ဖုိ႔ အမ်ဳိးမ်ဳိးႀကံရာမွာ ေနာက္ဆုံး
ထုိင္းဘုရင္ကုိ ခရစ္ယာန္ ဘာသာဝင္ရမယ္ ဆုိတဲ့ အထိ ေတာင္းဆုိလာပါတယ္။
ထုိအခါမွာ ထုိင္းဘုရင္က ခရစ္ယာန္ ဘာသာကုိ သူစိတ္ဝင္စားတဲ႔ အေၾကာင္း၊
သူ႔ကုိ ခရစ္ယာန္ သမာက်မ္းစာ ေလ့လာခြင့္ အခ်ိန္ေပးရန္၊ ခရစ္ယာန္
ဘုန္းေတာ္ႀကီး တစ္ေယာက္ေယာက္ နဲ႔လည္း ေမးျမန္း စကားေျပာႏုိင္ဖုိ႔
ေတာင္းဆုိၿပီး အခ်ိန္ဆြဲ ေရွာင္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ဘာဘဲ ျဖစ္ျဖစ္
ထုိင္းႏုိင္ငံဟာ သူ႔ကြ်န္ဘဝ မေရာက္ခဲ့ရတာ၊ ကမၻာစစ္ပြဲေတြက
ကင္းလြတ္ခဲ႔ရတာေတြဟာ သူတုိ႔ႏုိင္ငံသားမ်ားကုိ မ်ားစြာ သက္သာရာ
ရေစခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာဘုရင္မ်ားကေတာ့ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အထင္ႀကီးၿပီး၊
မာန္မာနမ်ားျဖင့္ ဥာဏ္မသုံးတတ္ဘဲ အထိမခံဖူးေဟ့ လုပ္တာမွာ ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀
ေက်ာ္ အဂၤလိပ္တုိ႔ရဲ႕ ကြ်န္ျပဳတာကုိ ေကာင္းေကာင္းႀကီး ခံခဲ႔ရပါေတာ့တယ္။
ထုိသုိ႔ အေမွ်ာ္အျမင္ အလြန္နည္းပါးၿပီး ရူးမုိက္တဲ႔ အေၾကာင္းတစ္ခုကုိ
အဂၤလိပ္လူမ်ဳိး တစ္ေယာက္ေရးတဲ့ ျမန္မာ့သမုိင္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့
စာအုပ္တအုပ္မွာ ဖတ္ခဲ႔ဖူးပါတယ္။
အဲဒီစာအုပ္မွာ ေရးထားတာက အဂၤလိပ္ေတြဟာ အထက္ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ စစ္တုိက္
သိမ္းပုိက္ဖုိ႔ မလုပ္လုိဘဲ ျမန္မာ ဘုရင္နဲ႔ ဆက္ဆံေရးေတြ နီးနီးကပ္ကပ္
ျပဳလုပ္ၿပီး၊ အထက္ ျမန္မာျပည္ အခ်ဳိ႕နယ္ေျမေတြကုိ (ယခု
ေဟာင္ေကာင္ကြ်န္းကုိ လုပ္သလုိ) အခေၾကးေငြနဲ႔ ဌားရမ္းဖုိ႔၊ သုိ႔မဟုတ္
ဝယ္ယူဖုိ႔ ညွိႏွဳိင္းခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ျမန္မာဖက္က ပတၱျမားႀကီး
တစ္လုံး ထုတ္ျပၿပီး အဂၤလိပ္ကုိ တန္ဖုိးျဖတ္ခုိင္းခဲ့ပါတယ္။ အဂၤလိပ္ဖက္က
ထုိပတၱျမားႀကီး ဟာျဖင့္ စစ္သေဘၤာ အစီး မ်ားစြာေလာက္ တန္မည္ ထင္ေၾကာင္း
ေျပာခဲ့ရာ၊ ေနာက္တစ္လုံး ထပ္ထုတ္ျပၿပီး တန္ဖုိး ျဖတ္ခုိင္းပါတယ္။ အဂၤလိပ္
ဖက္ကလည္း ထုိေနာက္ တစ္လုံးဟာျဖင့္ ပထမ အလုံးထက္ အဆ ၁၀၀ ေလာက္ သာမည္
ထင္ေၾကာင္း ေျပာခဲ႔ရာ၊ ေနာက္တစ္လုံး ထပ္ထုတ္ ျပၿပီး တန္ဖုိး
ျဖတ္ခုိင္းပါတယ္။ တတိယ အလုံးကုိ ၾကည့္တဲ့ အခါမွာ အဂၤလိပ္ဖက္က
ဒီအလုံးဟာျဖင့္ တန္ဖုိး ျဖတ္မရေအာင္ တုိင္းျပည္ တစ္ျပည္နီးပါးေလာက္
တန္ဖုိးရွိမွာပါလုိ႔ ေျပာေတာ့ ျမန္မာဖက္က ခင္ဗ်ားတုိ႔ အထက္ ျမန္မာျပည္ကုိ
ဝယ္ခ်င္ရင္ ဘယ္ေလာက္ တန္ဖုိးနဲ႔ ဝယ္ႏုိင္မွာလဲ၊ အခုျပတဲ႔ ပတၱျမား ၃
လုံးေတာင္ တုိင္းျပည္ တစ္ျပည္မက တန္သြားရင္ အဲဒီလုိ ပတၱျမားေတြ
အေျမာက္အမ်ား ထြက္တဲ့ တြင္းေတြ အမ်ားအျပား ရွိတဲ႔ က်ဳပ္တုိ႔ အထက္
ျမန္မာျပည္ကုိ ဘယ္လုိ ဝယ္ႏုိင္မလဲလုိ႔ ေျပာလုိက္ပါတယ္။
ဒါနဲ႔ အဂၤလိပ္လဲ မ်က္စိက်ၿပီး တစ္ခါတည္း မျဖစ္ျဖစ္တဲ႔နည္းနဲ႔ အထက္
ျမန္မာျပည္ကုိ သိမ္းပုိက္ လုိက္ၿပီး၊ အဲဒီ ျမန္မာဘုရင္ ထုတ္ျပတဲ႔
ပတၱျမားေတြကုိပါ ၿဗိတိန္ ဘုရင္မႀကီးကုိ လက္ေဆာင္ ပုိ႔လုိက္ေတာ့သည္
ဟုဆုိသည္။ အဲဒီ အေၾကာင္း သမုိင္းကုိ ျမန္မာဖက္က ေရးတာက ဒီလုိ အဂၤလိပ္ကုိ
ေျပာႏုိင္ခဲ့ လုိက္တာကုိဘဲ ဘုရင္က ပညာရွိ အမတ္ႀကီးဘြဲ႔ေပးလုိ႔ သူေကာင္း
ျပဳခဲ႔တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒီလုိဘဲ ေနာက္သမုိင္း တစ္ခုမွာဆုိရင္လည္း
စစ္သူႀကီး မဟာ ဗႏၶဳလဟာ တဖက္မွာ အဂၤလိပ္ေတြနဲ႔ ထိပ္တုိက္ ေတြ႔ၿပီးေနာက္
ခ်က္ျခင္း ဓႏုျဖဴကုိ ဆင္းခ်လာၿပီး ေနာက္တဖက္က အဂၤလိပ္တပ္ေတြ တက္မလာခင္
ႀကိဳတင္ၿပီး ေစာင့္ဆုိင္း ေနႏုိင္တာေၾကာင့္ အဂၤလိပ္ စစ္ဗုိလ္က
အလြန္အံ့အားသင့္ၿပီး ခ်ီးမႊမ္းဖုိ႔နဲ႔ ညွိႏွဳိင္း ေဆြးေႏြးဖုိ႔ ဗႏၶဳလ
ဆီကုိသြားရာမွာ အဂၤလိပ္စစ္ဗုိလ္က ေရွးဦးစြာ အေလးျပဳ ႏွဳတ္ဆက္တာကုိ
မေလးစားဘဲ (စစ္တပ္ ထုံးစံအတုိင္း ျပန္ႏွဳတ္ဆက္ တာမ်ဳိး မလုပ္ဘဲ)
လက္ႀကီးပုိက္လုိ႔ ခပ္မတ္မတ္၊ ခပ္ၾကြားၾကြား သူ႔ကုိ သစၥာခံရမဲ့ သေဘာမ်ဳိး
ေျပာခဲ့ တာေၾကာင့္ ေနာက္ဆုံး အဂၤလိပ္ဖက္က အေျမာက္နဲ႔ ပစ္ၿပီး ဓႏုျဖဴကုိ
တက္သိမ္းခဲ့တဲ့ အတြက္ ဗႏၶဳလလည္း အဲဒီမွာတင္ က်သြားတယ္ လုိ႔ဆုိပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ျမန္မာ့ ရာဇဝင္မွာ ဝါးလုံးေခါင္းထဲ လသာေနၾကတဲ႔၊ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ
သိပ္အထင္ႀကီးၿပီး ဥာဏ္ကုိ လႊာမသုံးတတ္ၾကတဲ့၊ မုိက္ရူးရဲ လုပ္ခဲ့ၾကတဲ့
သူေတြလုိ႔ အျခား သမုိင္းေတြဖက္က ျမင္သာ ေနတဲ့အျဖစ္ အပ်က္မ်ားဟာျဖင့္
အလြန္ပင္ရွက္စရာ ေကာင္းလွပါေတာ့တယ္။ ဒီအျဖစ္ အပ်က္မ်ားကုိ ယေန႔ထက္တုိင္
ဆက္ၿပီး ဂုဏ္ယူစရာ လုပ္ေနရင္ေတာ့ ပုိလုိ႔ပင္ ရွက္စရာ ျဖစ္ရပါေတာ့မယ္။
by kalayar69@gmail.com (မီးအိမ္ရွင္)
မိမိဟာ ထုိင္းႏုိင္ငံမွာ ပညာသင္ၾကားခဲ႔စဥ္က မသင္မေနရ ဘာသာ အျဖစ္
ထုိင္းႏုိင္ငံရဲ႕ သမုိင္းကုိ သင္ၾကားခဲ့ရပါတယ္။ အဲသည္လုိဘဲ
ရန္ကုန္ၿမိဳ႔မွာ ေက်ာင္းေန ခဲ့စဥ္ကလည္း ျမန္မာ့ သမုိင္းကုိ
သင္ၾကားခဲ့ရပါတယ္။ ေရွးက သမုိင္းေၾကာင္းကုိ ေက်ာင္းေတြမွာ သင္တဲ႔အခါ
ကုိယ့္လူမ်ဳိးက ကုိယ့္သမုိင္းကုိ အေကာင္းဘဲ ေရးၾကတယ္ ဆုိတာ ေတြ႕လာရပါတယ္။
သုိ႔ေသာ္ သမုိင္းေၾကာင္းရဲ႕ ဇာတ္လမ္းေတြကုိ အျခား လူမ်ဳိးျခားေတြရဲ႕
သမုိင္းေတြနဲ႔ပါ တြဲၿပီး ႏွဳိင္းယွဥ္ ေလ့လာရတဲ့ အခါမွာေတာ့ သမုိင္းက
ေျပာတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြကုိ ကုိယ္တုိင္ ခ်င့္ခ်ိန္
ၾကည့္ျမင္လာႏူိင္ပါေတာ့တယ္။
ထုိင္းႏုိင္ငံဟာ ပထမ ကမၻာစစ္၊ ဒုတိယ ကမၻာစစ္မ်ားမွာ စစ္ထဲ မပါခဲ႔တဲ႔
ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံ ျဖစ္ၿပီး၊ သူတုိ႔ရဲ႕ သမုိင္းေၾကာင္းမွာ ကုိလုိနီ
ကြ်န္ျပဳခံခဲ႔ရတာ မရွိပါဖူး။ ဒါကုိ သူတုိ႔က သမုိင္းမွာ ဂုဏ္ယူစရာ အျဖစ္
ေရးသားၾကပါတယ္။ သူတုိ႔ရဲ႕ ဘုရင္မ်ားဟာ လိမၼာပါးနပ္သည့္ အေၾကာင္းေၾကာင့္
အဲသည္လုိ ကမၻာစစ္မ်ားမွာ မပါခဲ့သလုိ၊ ကုိလုိနီ ကြ်န္ျပဳခံရတာ
မရွိခဲ႔တာကုိလည္း သမုိင္းမွာ ေဖာ္ျပခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီမွာ
သူတုိ႔ရဲ႕သမုိင္းကုိ ေလ့လာၿပီး ျမန္မာ့သမုိင္းက ျမန္မာဘုရင္ေတြ
ဝါးလုံးေခါင္းထဲ လသာၿပီး မုိက္မဲ တုံးအ ၾကပုံကုိ ျမင္လာပါေတာ့တယ္။
ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ အဂၤလိပ္တုိ႔ ေရာက္လာၿပီး၊ နန္းေတာ္ထဲကုိ ဖိနပ္စီးဝင္တဲ႔
အတြက္ေၾကာင့္ အဂၤလိပ္နဲ႔ ျပႆနာတက္ၿပီး စစ္ျဖစ္ရတယ္လုိ႔ ျမန္မာ့သမုိင္းမွာ
သင္ခဲ႔ဖူးပါတယ္။ ဒီလုိဘဲ ထုိင္းႏုိင္ငံမွာလည္း အဂၤလိပ္ေတြ ေရာက္လာၿပီး
သူတုိ႔ရဲ႕ နန္းေတာ္ထဲ အဂၤလိပ္ေတြ ဖိနပ္စီး ဝင္လာတဲ့ အတြက္ ထုိင္းဘုရင္က
အဂၤလိပ္ေတြကုိ ဘာေၾကာင့္ ဖိနပ္စီး ဝင္ရသလဲ ေမးပါတယ္။ ဒီေတာ့ အဂၤလိပ္ေတြက
သူတုိ႔ဟာ သူတုိ႔ တုိင္းျပည္က ဘုရင္မႀကီးထံ အခစားဝင္လည္း ဒီလုိဘဲ
ဖိနပ္စီးဝင္တာ ျဖစ္တဲ႔အေၾကာင္း ရွင္းျပပါတယ္။ ဒါဟာ အဂၤလိပ္လူမ်ဳိးေတြ
အေနနဲ႔ ရုိင္းျပတဲ႔ သေဘာ မဟုတ္ဖူးဆုိတာ သိလုိက္ရေတာ့ ထုိင္းဘုရင္ဟာ
သူ႔နန္းေတာ္ထဲမွာ အားလုံး ဖိနပ္စီးၾကဖုိ႔ အမိန္႔ ထုတ္လုိက္ပါတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ အဂၤလိပ္ေတြဟာ အလြန္ အင္အားႀကီးတဲ႔ အခ်ိန္ျဖစ္တဲ႔ အတြက္
ဒါကုိ သိလုိ႔ ထုိင္းဘုရင္ဟာ လုိက္ေလ်ာညီေထြ ဆက္ဆံတတ္ၿပီး၊ အျမင္ေသးသိမ္
က်ဥ္းေျမာင္းျခင္း မရွိဘဲ အေမွ်ာ္အျမင္ ရွိရွိ ေတြးေခၚ ဆင္ျခင္
တတ္ေၾကာင္းကုိ သူတုိ႔ သမုိင္းမွာ ခ်ီးမြမ္းထားပါတယ္။
သုိ႔ရာမွာ အဂၤလိပ္မ်ားဟာ ျမန္မာျပည္မွာလုိပင္ တဆင့္ျခင္း တက္ၿပီး
ထုိင္းႏုိင္ငံကုိ သိမ္းပုိက္ဖုိ႔ အမ်ဳိးမ်ဳိးႀကံရာမွာ ေနာက္ဆုံး
ထုိင္းဘုရင္ကုိ ခရစ္ယာန္ ဘာသာဝင္ရမယ္ ဆုိတဲ့ အထိ ေတာင္းဆုိလာပါတယ္။
ထုိအခါမွာ ထုိင္းဘုရင္က ခရစ္ယာန္ ဘာသာကုိ သူစိတ္ဝင္စားတဲ႔ အေၾကာင္း၊
သူ႔ကုိ ခရစ္ယာန္ သမာက်မ္းစာ ေလ့လာခြင့္ အခ်ိန္ေပးရန္၊ ခရစ္ယာန္
ဘုန္းေတာ္ႀကီး တစ္ေယာက္ေယာက္ နဲ႔လည္း ေမးျမန္း စကားေျပာႏုိင္ဖုိ႔
ေတာင္းဆုိၿပီး အခ်ိန္ဆြဲ ေရွာင္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ဘာဘဲ ျဖစ္ျဖစ္
ထုိင္းႏုိင္ငံဟာ သူ႔ကြ်န္ဘဝ မေရာက္ခဲ့ရတာ၊ ကမၻာစစ္ပြဲေတြက
ကင္းလြတ္ခဲ႔ရတာေတြဟာ သူတုိ႔ႏုိင္ငံသားမ်ားကုိ မ်ားစြာ သက္သာရာ
ရေစခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာဘုရင္မ်ားကေတာ့ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အထင္ႀကီးၿပီး၊
မာန္မာနမ်ားျဖင့္ ဥာဏ္မသုံးတတ္ဘဲ အထိမခံဖူးေဟ့ လုပ္တာမွာ ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀
ေက်ာ္ အဂၤလိပ္တုိ႔ရဲ႕ ကြ်န္ျပဳတာကုိ ေကာင္းေကာင္းႀကီး ခံခဲ႔ရပါေတာ့တယ္။
ထုိသုိ႔ အေမွ်ာ္အျမင္ အလြန္နည္းပါးၿပီး ရူးမုိက္တဲ႔ အေၾကာင္းတစ္ခုကုိ
အဂၤလိပ္လူမ်ဳိး တစ္ေယာက္ေရးတဲ့ ျမန္မာ့သမုိင္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့
စာအုပ္တအုပ္မွာ ဖတ္ခဲ႔ဖူးပါတယ္။
အဲဒီစာအုပ္မွာ ေရးထားတာက အဂၤလိပ္ေတြဟာ အထက္ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ စစ္တုိက္
သိမ္းပုိက္ဖုိ႔ မလုပ္လုိဘဲ ျမန္မာ ဘုရင္နဲ႔ ဆက္ဆံေရးေတြ နီးနီးကပ္ကပ္
ျပဳလုပ္ၿပီး၊ အထက္ ျမန္မာျပည္ အခ်ဳိ႕နယ္ေျမေတြကုိ (ယခု
ေဟာင္ေကာင္ကြ်န္းကုိ လုပ္သလုိ) အခေၾကးေငြနဲ႔ ဌားရမ္းဖုိ႔၊ သုိ႔မဟုတ္
ဝယ္ယူဖုိ႔ ညွိႏွဳိင္းခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ျမန္မာဖက္က ပတၱျမားႀကီး
တစ္လုံး ထုတ္ျပၿပီး အဂၤလိပ္ကုိ တန္ဖုိးျဖတ္ခုိင္းခဲ့ပါတယ္။ အဂၤလိပ္ဖက္က
ထုိပတၱျမားႀကီး ဟာျဖင့္ စစ္သေဘၤာ အစီး မ်ားစြာေလာက္ တန္မည္ ထင္ေၾကာင္း
ေျပာခဲ့ရာ၊ ေနာက္တစ္လုံး ထပ္ထုတ္ျပၿပီး တန္ဖုိး ျဖတ္ခုိင္းပါတယ္။ အဂၤလိပ္
ဖက္ကလည္း ထုိေနာက္ တစ္လုံးဟာျဖင့္ ပထမ အလုံးထက္ အဆ ၁၀၀ ေလာက္ သာမည္
ထင္ေၾကာင္း ေျပာခဲ႔ရာ၊ ေနာက္တစ္လုံး ထပ္ထုတ္ ျပၿပီး တန္ဖုိး
ျဖတ္ခုိင္းပါတယ္။ တတိယ အလုံးကုိ ၾကည့္တဲ့ အခါမွာ အဂၤလိပ္ဖက္က
ဒီအလုံးဟာျဖင့္ တန္ဖုိး ျဖတ္မရေအာင္ တုိင္းျပည္ တစ္ျပည္နီးပါးေလာက္
တန္ဖုိးရွိမွာပါလုိ႔ ေျပာေတာ့ ျမန္မာဖက္က ခင္ဗ်ားတုိ႔ အထက္ ျမန္မာျပည္ကုိ
ဝယ္ခ်င္ရင္ ဘယ္ေလာက္ တန္ဖုိးနဲ႔ ဝယ္ႏုိင္မွာလဲ၊ အခုျပတဲ႔ ပတၱျမား ၃
လုံးေတာင္ တုိင္းျပည္ တစ္ျပည္မက တန္သြားရင္ အဲဒီလုိ ပတၱျမားေတြ
အေျမာက္အမ်ား ထြက္တဲ့ တြင္းေတြ အမ်ားအျပား ရွိတဲ႔ က်ဳပ္တုိ႔ အထက္
ျမန္မာျပည္ကုိ ဘယ္လုိ ဝယ္ႏုိင္မလဲလုိ႔ ေျပာလုိက္ပါတယ္။
ဒါနဲ႔ အဂၤလိပ္လဲ မ်က္စိက်ၿပီး တစ္ခါတည္း မျဖစ္ျဖစ္တဲ႔နည္းနဲ႔ အထက္
ျမန္မာျပည္ကုိ သိမ္းပုိက္ လုိက္ၿပီး၊ အဲဒီ ျမန္မာဘုရင္ ထုတ္ျပတဲ႔
ပတၱျမားေတြကုိပါ ၿဗိတိန္ ဘုရင္မႀကီးကုိ လက္ေဆာင္ ပုိ႔လုိက္ေတာ့သည္
ဟုဆုိသည္။ အဲဒီ အေၾကာင္း သမုိင္းကုိ ျမန္မာဖက္က ေရးတာက ဒီလုိ အဂၤလိပ္ကုိ
ေျပာႏုိင္ခဲ့ လုိက္တာကုိဘဲ ဘုရင္က ပညာရွိ အမတ္ႀကီးဘြဲ႔ေပးလုိ႔ သူေကာင္း
ျပဳခဲ႔တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒီလုိဘဲ ေနာက္သမုိင္း တစ္ခုမွာဆုိရင္လည္း
စစ္သူႀကီး မဟာ ဗႏၶဳလဟာ တဖက္မွာ အဂၤလိပ္ေတြနဲ႔ ထိပ္တုိက္ ေတြ႔ၿပီးေနာက္
ခ်က္ျခင္း ဓႏုျဖဴကုိ ဆင္းခ်လာၿပီး ေနာက္တဖက္က အဂၤလိပ္တပ္ေတြ တက္မလာခင္
ႀကိဳတင္ၿပီး ေစာင့္ဆုိင္း ေနႏုိင္တာေၾကာင့္ အဂၤလိပ္ စစ္ဗုိလ္က
အလြန္အံ့အားသင့္ၿပီး ခ်ီးမႊမ္းဖုိ႔နဲ႔ ညွိႏွဳိင္း ေဆြးေႏြးဖုိ႔ ဗႏၶဳလ
ဆီကုိသြားရာမွာ အဂၤလိပ္စစ္ဗုိလ္က ေရွးဦးစြာ အေလးျပဳ ႏွဳတ္ဆက္တာကုိ
မေလးစားဘဲ (စစ္တပ္ ထုံးစံအတုိင္း ျပန္ႏွဳတ္ဆက္ တာမ်ဳိး မလုပ္ဘဲ)
လက္ႀကီးပုိက္လုိ႔ ခပ္မတ္မတ္၊ ခပ္ၾကြားၾကြား သူ႔ကုိ သစၥာခံရမဲ့ သေဘာမ်ဳိး
ေျပာခဲ့ တာေၾကာင့္ ေနာက္ဆုံး အဂၤလိပ္ဖက္က အေျမာက္နဲ႔ ပစ္ၿပီး ဓႏုျဖဴကုိ
တက္သိမ္းခဲ့တဲ့ အတြက္ ဗႏၶဳလလည္း အဲဒီမွာတင္ က်သြားတယ္ လုိ႔ဆုိပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ျမန္မာ့ ရာဇဝင္မွာ ဝါးလုံးေခါင္းထဲ လသာေနၾကတဲ႔၊ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ
သိပ္အထင္ႀကီးၿပီး ဥာဏ္ကုိ လႊာမသုံးတတ္ၾကတဲ့၊ မုိက္ရူးရဲ လုပ္ခဲ့ၾကတဲ့
သူေတြလုိ႔ အျခား သမုိင္းေတြဖက္က ျမင္သာ ေနတဲ့အျဖစ္ အပ်က္မ်ားဟာျဖင့္
အလြန္ပင္ရွက္စရာ ေကာင္းလွပါေတာ့တယ္။ ဒီအျဖစ္ အပ်က္မ်ားကုိ ယေန႔ထက္တုိင္
ဆက္ၿပီး ဂုဏ္ယူစရာ လုပ္ေနရင္ေတာ့ ပုိလုိ႔ပင္ ရွက္စရာ ျဖစ္ရပါေတာ့မယ္။
by kalayar69@gmail.com (မီးအိမ္ရွင္)
No comments:
Post a Comment