အႏွစ္ 20 ေက်ာ္ စစ္အာဏာ႐ွင္တို႕ရဲ႕ လက္ခုပ္ထဲက ေရအျဖစ္ ဗမာျပည္က်ေရာက္ခဲ့ရတာဟာ အဓိက အေၾကာင္းရင္း 2 ခ်က္ေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။
ပထမအခ်က္က အဆံုးစြန္ကန္႕သတ္ခ်ဳပ္ျခယ္မႈ သံမဏိအုပ္ခ်ဳပ္ေရးေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္အစိုးရကို အာခံဆန္႕က်င္သူ ပုန္ကန္ေတာ္လွန္သူမွန္သမွ် အျပင္းအထန္ႏွိပ္ကြပ္သုတ္သင္ၿဖိဳခြင္းခံရမွာျဖစ္တယ္။ ဗမာျပည္ေက်ာင္းသား/သူ ရဟန္း ႐ွင္လူေတြ စုေ၀းလႈပ္႐ွားအံုႂကြၿပီး ဒီမိုကေရစီေတာင္းဆိုခဲ့ၾကတာ အႀကိမ္ႀကိမ္ပါ။ အၾကမ္းဖက္ရက္စက္ယုတ္မာ သတ္ျဖတ္မႈေတြေၾကာင့္ အသက္ေသြးေခၽြးေျမာက္မ်ားစြာစေတးခံရလို႕ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အားမတန္ မာန္ေလွ်ာ့နိဂံုးခ်ဳပ္ ရတာခ်ည္းျဖစ္ခဲ့တယ္။
ဒုတိယအခ်က္က စစ္အာဏာ႐ွင္အစိုးရကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေအာင္ ႏိုင္ငံတကာရဲ႕တိုက္တြန္းေျဖာင္းျဖေခ်ာ့ေမာ့မႈနဲ႕ ဖိအားေပးအၾကပ္ကိုင္ ပိတ္ဆို႕မႈေတြဟာ ျပည္သူေတြလက္ထဲ ဒီမိုကေရစီ အပ္ႏွင္းဘို႕ မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ေသးတဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အာဇီယံႏိုင္ငံေတြဟာ ဒီမိုကေရစီေရး၊ လူ႕အခြင့္အေရးကိစၥထက္ ဗမာျပည္နဲ႕စီးပြား ကုန္သြယ္မႈ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈကရတဲ့ အက်ဳိးအျမတ္ကို ပိုၿပီး ဦးစားေပးစဥ္းစားၾကလို႕ျဖစ္ပါတယ္။ အဓိကအားျဖင့္ဗမာျပည္ နဲ႕ နယ္နိမိတ္ခ်င္းထိစပ္ေနတဲ့ ထိုင္းႏိုင္ငံပါ။ နယ္စပ္တေလွ်ာက္ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေရးနဲ႕ လံုၿခံဳေရး တည္ၿငိမ္ေရးဟာ ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရး ျပႆနာ ဂယက္႐ိုက္ခတ္မႈနဲ႕ အစဥ္တစိုက္ တိုက္႐ိုက္ပတ္သက္ခဲ့ရပါတယ္။ သာဓကအားျဖင့္ဆင္းရဲ ၾကပ္တည္းတဲ့ ပူပင္ေသာက ဘ၀ကေန ေရၾကည္ရာျမက္ႏုရာ ထိုင္းနယ္စပ္ကို ဗမာျပည္တိုင္းရင္းသားမ်ားခိုလံႈလာ ၾကတဲ့ ကိစၥပါ။ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြက္ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးနဲ႕ ျပႆနာႀကီးမားစြာ ျဖစ္ပြားေစပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ထိုင္းအစိုးရအဆက္ ဆက္ကေတာ့ ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရးကိစၥ ကို ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္တာ မလုပ္ပါဘူး။ အာဇီယံကလဲအျပဳသေဘာေဆာင္ ဆက္ဆံမႈ Constructive Engagement ေပၚလစီနဲ႕ဘဲ မ်က္ႏွာလႊဲခဲျပစ္လုပ္ေနပါတယ္။
ဗမာအာဏာ႐ွင္အစိုးရက ဒီမိုကေရစီနဲ႕တိုင္းရင္းသားအခြင့္အေရး လႈပ္႐ွားေတာင္းဆိုသူေတြ၊ သဘာထားကဲြလဲြ သူေတြအေပၚ ဘယ္ေလာက္ဘဲ အၾကင္နာကင္းမဲ့စြာ စစ္အင္အားသံုး အျပတ္ၿဖိဳခြင္းႏွိပ္ကြပ္ခဲ့ေပမဲ့ အဖိႏွိပ္ခံရဟန္း ႐ွင္သူေက်ာင္းသား ျပည္သူေတြ အဖို႕ တုတ္တုတ္မွ မလႈပ္ရဲေအာင္ ငံု႕ခံၿမဲငံု႕ခံေနမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ မီးခဲျပာဖံုး အေန အထားမွာအားေမြးရင္း အခ်ိန္အခါ အခြင့္အလမ္းနဲ႕ခ်က္ေကာင္းကို အသိ႐ွိ႐ွိ သတိႀကီးႀကီးနဲ႕ ေစာင့္ဆိုင္းေနပါတယ္။
ဖက္ဆစ္ စစ္အာဏာ႐ွင္တို႕ႏွိပ္ကြပ္ခ်ဳပ္ျခယ္တိုင္း၊ ရက္စက္ယုတ္မာစြာ အၾကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္ၿဖိဳခြင္းတိုင္း၊လက္နက္ အားကိုး ဓါးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္တိုင္း၊ အတိုက္အခံေတြကို ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်တိုင္း၊ ျပည္သူေတြက အေၾကာက္တရား ေအာက္မွာ တေၾကာက္ေၾကာက္ ေၾကာက္ဒူးတံုေနခဲ့မယ္ဆိုရင္ ဒီမိုကေရစီေရာင္နီၿဖိဳးၿဖိဳးကိုအစၿပိဳးခဲ့တဲ့ ႐ွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုလဲ ေပၚေပါက္ခဲ့စရာ အေၾကာင္းမ႐ွိပါဘူး။ 2007 စက္တင္ဘာ ေ႐ႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးလဲ ျဖစ္ထြန္းႏိုင္စရာ အေၾကာင္း မေပၚခဲ့ပါဘူး။
လက္႐ွိသမယအခါကာလ အေနအထားမွာ ဗမာျပည္အေပၚ စစ္အာဏာ႐ွင္ေတြဆက္လက္ၿပီး အရိပ္မဲႀကီးနဲ႕ အေမွာင္ တိုက္သြင္းဘို႕ ျပည္သူလူထုက ဒီ့ထက္ပို မ်က္စိစံုမွိတ္ ေအာင့္အီးသည္းခံလို႕ မရေတာ့ပါဘူး။
စစ္အာဏာ႐ွင္စနစ္ကို ဆန္႕က်င္ရင္ဆိုင္တိုက္ပဲြ၀င္ေနၾကတဲ့ ရဟန္း႐ွင္လူေက်ာင္းသားျပည္သူေတြအေပၚ ဗမာဖက္ဆစ္ နာဇီေတြရဲ႕ ဒီ့ထက္လူမဆန္စြာ အၾကမ္းဖက္ႏွိပ္ဖမ္းဆီးသတ္ျဖတ္တဲ့အေနအထားကို ကမၻာ့ျပည္သူမ်ားစိတ္၀င္စားအာ႐ံု စိုက္လာတာတင္မက စိတ္ဓါတ္ေရးရာအရလဲ ပိုပိုၿပီး ေထာက္ခံအားေပးလာခဲ့ပါတယ္။
အလွမ္းမေ၀းေတာ့တဲ့ အနာဂတ္ ေနာင္တစ္ေန႕မွာ ျပည္သူလူထုတရပ္လံုးရဲ႕ ႀကီးျမတ္ထြန္းေျပာင္တဲ့ အင္အားဟာ လက္နက္ အားကိုးလက္တဆုပ္စာ စစ္အာဏာပိုင္ လူတစုရဲ႕မတရားႀကီးစိုးအုပ္ခ်ဳပ္မႈကို မုခ် တြန္းလွန္ဖယ္႐ွားႏိုင္မယ္ဆို တာ ထုိင္း၊ ဖိလစ္ပိုင္၊ အင္ဒိုနီး႐ွားႏိုင္ငံေတြမွာ အႀကိမ္ႀကိမ္စံနမူနာျပသခဲ့ၿပီးပါၿပီ။
ပသို႕ဆိုေစ၊ လက္နက္ဆိုလို႕ အပ္တစ္ေခ်ာင္းမွ မ႐ွိတဲ့ အမွန္တရားလိုလားသူ အျပစ္မဲ့ လူထုကို အခ်ိန္မေ႐ြးႏွိပ္ကြပ္ သတ္ျဖတ္ႏိုင္တဲ့ လူသတ္လက္နက္ ပိုင္ဆိုင္သူ စစ္အာဏာ႐ွင္ေတြနဲ႕ ယွဥ္ၿပိဳင္တိုက္ပဲြ၀င္တယ္ဆိုတာ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႕ရဲရင့္ ျပတ္သားတဲ့ အားမာန္အျပည့္ လႈပ္႐ွား႐ုန္းကန္မႈႀကီးျဖစ္ပါတယ္။
အဓိက ျပည္တြင္းလႈပ္႐ွားမႈနဲ႕အတူ စစ္အုပ္စုအေပၚ UN, US, EU, ASEAN, တရုပ္၊ ကုလား၊ ႐ု႐ွားစတဲ့ ႏိုင္ငံတကာအဖဲြ႕ အစည္းမ်ားနဲ႕ ကမၻာ့ျပည္သူမ်ားရဲ႕ ဖိအားေပးမႈကလဲ အထူးအေရးပါအရာေရာက္လွပါေၾကာင္း။
**မတိခၽြန္းအယ္ဒီတာ့အာေဘာ္မွ ေကာက္ႏႈတ္ဘာသာျပန္သည္။**
(သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္)
**တရားစီရင္ေရးႏွင့္ ဒီမိုကေရစီ.**
၂၀၀၈ စက္တာဘာ ၉ ရက္ေန႕၌ ထိုင္းႏိုင္ငံ အေျခခံဥပေဒတရား႐ံုးက ထိုင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဆမတ္ဆြန္ေထာရေ၀့ဇ္အား အေျခခံဥေပေဒ ပုဒ္မ ၂၆၇ ႏွင့္ ညိႇစြန္းက်ဴးလြန္သျဖင့္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ရာထူးကုန္ဆံုးရပ္ဆိုင္းၿပီးသား ျဖစ္ေၾကာင္း စီရင္ခ်က္ခ် လိုက္၏။ ယခင္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ထတ္ဆင္၏ ႐ုပ္ေသး PPP ပါတီ အစိုးရအား သံုးလေက်ာ္ၾကာဆန္႕က်င္ ဆႏၵျပၿပီး ဆမတ္ ရာထူးမွ ဆင္းေပးရန္ အစဥ္တစိုက္ ဖိအားေပး ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကေသာ ျပည္သူ႕ဒီမိုေရစီ မဟာမိတ္ PDA အဖို႕ တစိတ္တပိုင္း ေအာင္ပဲြ အျဖစ္ ဟစ္ေအာ္ေႂကြးေက်ာ္ ႀကိဳဆိုခဲ့ၾက၏။ အဆိုပါ အေျခခံဥပေဒ တရား႐ုံး၏ စီရင္ခ်က္မွာ တရားသူႀကီး ၉ ဦး စလံုး၏ တခဲနက္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ျဖစ္သည္ ဟုဆိုသည္။
ဤျဖစ္ရပ္ထူးႀကီးကား ဒီမိုကေရစီလိုလား ျမတ္ႏိုးသူ ထိုင္းလူထုအတြက္ သာမက ဒီမိုကေရစီ ငတ္ျပတ္မြတ္သိပ္ ေနၾကသည့္ ျမန္မာျပည္သူမ်ားအတြက္ ခ်ီးက်ဴးအားရစရာ၊ စံနမူယူစရာ၊ အတုယူစရာ ျဖစ္၏။ ထို႕ထက္မက အမွန္တရား လက္ကိုင္ထားသူ ဗမာစစ္ဗိုလ္မ်ားအဖို႕ သတိမူစရာ သံေ၀ဂရစရာျဖစ္၏။ၾကမ္းတမ္းသည့္ခေရာင္းေတာ လမ္း ကို အႏွစ္ ၇၀ ေက်ာ္ျဖတ္သန္းလာခဲ့သည့္ ထိုင္းဒီမိုကေရစီ ေရစီးေၾကာင္းအဖို႕ တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈ တရပ္ႏွင့္ အဆင့္သစ္ ႏိုင္ငံေရး က႑ဦး တည္မႈ ေျခလွမ္းလည္း ျဖစ္သည္ဟု ဆိုႏိုင္သည္။
ယခင္ထိုင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း သန္းႂကြယ္သူေဌးႀကီး ထတ္ဆင္၏ အလုိေတာရိဟု သတ္မွတ္ျခင္းခံရသည့္ ဆမတ္အား အေျခခံဥပေဒတရား႐ံုးမွ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရာထူး ကုန္ဆံုးရပ္ဆိုင္းၿပီးသားျဖစ္ေၾကာင္း စီရင္ခ်က္ခ်လိုက္ရျခင္းမွာ ပုဂၢလိက ကုမၼဏီမ်ားထံမွ အခေၾကးေငြရယူခဲ့ေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရာထူး ယူထားသူျဖစ္လ်က္ႏွင့္ တီဗီြ႐ႈိး အခ်က္ အျပဳတ္ ေၾကာ္ျငာျဖင့္ အက်ဳိးအျမတ္ ပိုက္ဆံလက္ခံျခင္းသည္ အေျခခံဥေပေဒ ျပဌာန္းခ်က္ ခ်ဳိးေဖာက္ျခင္းျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ပင္။
ဤမွ်ေလာက္ႏွင့္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရာထူးမွ ဆမတ္ဖယ္႐ွားျခင္းခံရသည္ဆိုလွ်င္ ဗမာစစ္ဘုရင္ႀကီး ဗိုလ္သန္းေ႐ႊအဖို႕ေျပာ ဘြယ္ရာမ႐ွိ။ စစ္အုပ္စု ထိပ္သီး ဗိုလ္သန္းေ႐ႊႏွင့္ ထိုက္တန္ေသာ ျပစ္ဒဏ္ကား အတိုင္းအဆမ႐ွိေတာ့။ဗိုလ္ေစာေမာင္ အား ဖယ္႐ွားပထုတ္ၿပီး ၁၉၉၂ ကတည္းက ယေန႕ထက္တိုင္ အာဏာအလႊဲသံုးစား ျပဳလုပ္ျခင္း၊ တရားမွ်တမႈခ်ဳိးေဖာက္ က်ဴးလြန္ျခင္းမ်ားအေပၚ စံုစမ္း စစ္ေဆးအေရးယူႏိုင္လွ်င္ အ၀ီစိငရဲသည္ ဗိုလ္သန္းေ႐ႊအဖို႕နည္းပါး ေနဦးမည္။ႏိုင္ငံပိုင္ ဘ႑ာေငြကို မိသားစုပိုင္လို သေဘာထားသည့္ လုပ္ရပ္အစ၊ မဂၤလာေဆာင္ည၌ သမီးေတာ္ဆင္ျမန္းျပသည့္စိန္စီေသာ ဓနအဆံုး၊ ဘယ္ကဘံုး ထားၾကသနည္း။ ဘယ္ေ႐ြ႕ ဘယ္မွ်ႀကံဳးခဲ့ၾကမည္နည္း။ မည္သည့္ ျပစ္ဒဏ္မ်ားႏွင့္ထိုက္တန္ သနည္း?။ ဒီမုိကေရစီႏွင့္ အာဏာ႐ွင္သည္ ေကာင္းကင္ႏွင့္ ေျမလႊာ၊ ဆီႏွင့္ ေရပမာ ျခားနားလွေပစြ။ ကြာဟမႈမွန္းဆ ခက္လွသည္။
ဥပေဒျပဳအာဏာ၊ တရားစီရင္ေရးအာဏာ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာတို႕သည္ ဒီမိုကေရစီစံနစ္ကို က်ားကန္ေပးထားၾကေသာ မ႑ိဳင္ႀကီး ၃ ရပ္ ျဖစ္၏။ အေၾကာင္းမွာ ထို အာဏာ ၃ ရပ္သည္ အျပန္အလွန္တည္မွီထိန္းညိႇ ေထာက္ကူပံ့ပိုးေနၾက ေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္၏။ အထူးသျဖင့္ တရားစီရင္ေရး လြတ္လပ္မွ်တမႈ႐ွိေလ၊ ျပည္သူတရပ္လံုး၏ ဆႏၵလိုလားမႈႏွင့္ ကိုက္ညီေလ၊ လူထု၏ အခြင့္အေရးအတြက္ အာမခံခ်က္ ႐ွိေလျဖစ္၏။ အဆင့္ျမင့္ စစ္မွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီသည္ လူမ်ားစု၏ဆႏၵ အေပၚ အေလးထား၊ လူနည္းစု၏ အခြင့္အေရးအား ကာကြယ္၊ တရားမွ်တမႈ နယ္ပယ္ကိုလြမ္းၿခံဳထား ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
တရားစီရင္ေရးအာဏာသည္ သစၥာမ႑ိဳင္၊ အမွန္တရားလက္ကိုင္ထား၊ အရာအားလံုး-အ႐ွိ အတိုင္း ဟုတ္တိုင္းမွန္ရာ ေထာက္ျပ၊ တရားမွ်တမႈကိုသာ ေ႐ွ႕႐ႈ၏။ သို႕ျဖစ္၍ တကယ့္တရားစီရင္ေရးသည္ ေရမ်ားေနႏိုင္၊ မီးမ်ားမီးႏိုင္ႏွင့္ ဆန္႕က်င္ဖက္ျဖစ္၏။ ဒီမိုကေရစီခုိင္မာလာလွ်င္ ႏိုင္ငံေရးအာဏာ႐ွိတိုင္း၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာ လက္ကိုင္ထားတိုင္း၊ ေငြမ်ားတိုင္း၊ ေသနတ္ အားကိုးတိုင္း တရားစီရင္ေရးအေပၚ မလြမ္းမိုးႏိုင္ေပ။ ဤသက္ေသအေထာက္အထားကို အာ႐ွႏိုင္ငံ မ်ားအၾကား ထိုင္းက ပူးပူးေႏြးေႏြး ျပသခဲ့့ေလၿပီ။ ထတ္ဆင္ႏွင့္ ဆမတ္တို႕ လွလွႀကီးခံလိုက္ေသာျဖစ္ရပ္မ်ားသည္ တရားစီရင္ေရး က႑၏ စံနမူနာ ေကာင္းႀကီးျဖစ္သည္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာအျမင့္ဆံုး ႏိုင္ငံ့အႀကီးအကဲကိုပင္ အျပစ္႐ွိလွ်င္႐ွိ သလို သမာသမတ္က်က် စီရင္ခ်က္ခ်လိုက္ျခင္းသည္ ဒီမိုကေရစီအုဋ္ျမစ္ က်စ္လစ္ခိုင္မာေစေသာ အခ်က္ႀကီးျဖစ္သည္။
* တရားစီရင္ေရးသည္ ဒီမိုကေရစီ စနစ္၏ မ႑ိဳင္ႀကီးတခု
* တရားစီရင္ေရးသည္ ဒီမိုကေရစီစနစ္အတြက္ စံခ်ိန္စံႏႈန္း
* တရားစီရင္ေရးသည္ ဒီမိုကေရစီ အဆင့္အေပၚ တိုင္းတာေဖၚျပမႈျဖစ္သည္။
၇၆ ႏွစ္ ဒီမိုကေရစီခရီးျဖတ္သန္းၿပီးခဲ့ေသာ ယေန႕ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ တရားစီရင္ေရးသည္ ျပည္သူလူထုအတြက္၊ အတိတ္ကာလႏွင့္ မတူ ပိုမိုမွီခို ေထာက္ကူအားထားလာႏိုင္၏။ လက္႐ွိ ထိုင္းတရားစီရင္ေရး စံထားခ်က္ေလာက္ ႏွင့္ မ်က္ေမာက္ ဗမာျပည္၏ တရားစီရင္ေရးအေပၚ ခ်ိန္ထိုး သံုးသပ္ၾကည့္ႏိုင္၏။ ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈအရ၊ အမ်ိဳးသားျပည္လည္သင့္ျမတ္ေရးအရ၊ ငွဲ႕ကြက္ထည့္တြက္ျခင္း မျပဳဘဲ၊ တရားမွ်တမႈႏွင့္ ဥပေဒေၾကာင္းအရ ေထာက္ျပရလွ်င္၊ စစ္အာဏာ႐ွင္ ဗိုလ္သန္းေ႐ႊသည္ ထတ္ဆင္၊ ဆမတ္တို႕ထက္ အဆေပါင္းေထာင္ေသာင္းမက ျပစ္ဒဏ္ က်ခံသင့္လွသည္။ ၎တို႕သည္ စစ္မွန္လြတ္လပ္ မွ်တေသာ တရားစီရင္ေရးကို အေလးထားေဖၚေဆာင္ဘို႕ ေနေနသာသာ၊ ႏိုင္ငံေရးစစ္ေရး အာဏာျဖင့္ တရားစီရင္ေရး အေပၚ ျခယ္လွယ္လြမ္းမိုးႀကီးစိုးထား၏။ အာဏာ႐ွင္ပီပီ တိုင္းျပည္၏ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာသံုးရပ္ အေပၚ ေသနတ္အားကိုး စိုးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္လာျခင္းျဖစ္သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အား မတရား-ႏွစ္လလြန္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ထားျခင္း၊ သွ်မ္းေခါင္းေဆာင္ ဦးခြန္ထြန္းဦး၊ စိုင္းၫႊန္႕လြင္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဆထဲန္႕တို႕အား လူ႕သက္တမ္း၏ ၂ ဆ ၃ ဆ ေထာက္ဒဏ္ ႏွစ္႐ွည္ခ်လိုက္ျခင္း၊ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံရဆဲ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား တေထာင္ေက်ာ္အား လံၾကဳပ္စဲြခ်က္ အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ ျပစ္ဒဏ္ခ်ျခင္းတို႕သည္ လြတ္လပ္မွ်တေသာ တရားစီရင္ေရး က႑ႏွင့္ လားလားမွ် အႀကံဳးမ၀င္။ အာဏာ႐ွင္တို႕အညႇိဳးထားမုန္ယိုမႈ အလိုဆႏၵ ခ်ည္းျဖစ္၏။ ဗမာျပည္ကား တရားဥပေဒစိုးမိုး မႈအလ်ဥ္းမွ် မ႐ွိေၾကာင္းအထင္းသားေပၚလြင္ေနသည္။ သွ်မ္းေခါင္းေဆာင္မ်ား ၊ စုစုေႏြးတို႕ကဲ့သို႕ NLD ပါတီ၀င္မ်ား၊ မင္းကိုႏိုင္၊ မမီးမီး စသည့္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္သစ္ေက်ာင္းသားေဆာင္းေဆာင္မ်ား၊ အ႐ွင္ဂဘၼီရတို႕လို ေ႐ႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး အာဇာနည္မ်ား အား အမ်ားျပည္သူေ႐ွ႕ေမာက္ စီရင္ခ်က္မခ်၊ ေ႐ွ႕ေနမရ၊ ေခ်ပခြင့္မ႐ွိဘဲ အင္းစိန္ေထာင္ထဲ တခါးပိတ္တရား႐ံုးတြင္ တဖက္သက္စီရင္ခ်က္ ခ်ခဲ့ျခင္းသည္ မွန္ကန္သည့္ တရားစီရင္ေရး လံုး၀ ကင္းမဲ့ေသာ သာဓကမ်ားျဖစ္သည္။
တျပည္လံုးတရားသူႀကီးမွန္သမွ်အား မတရားသူႀကီးအာဏာ႐ွင္တို႕က နဖားႀကိဳးတပ္အမိန္႕ေပးႏိုင္သည့္ အေနအထားမွာ ဗိုလ္သန္းေ႐ႊ စစ္အုပ္စု လက္ထက္ တရားစီရင္ေရး ျပယုဂ္ႀကီးျဖစ္၏။ နအဖ ဖဲြ႕စည္းပံုေရးဆဲြေရး ေကာ္မ႐ွင္ ဥကၠဌ၊ ဖဲြ႕စည္းပံု အတည္ျပဳေရး ဆႏၵခံယူပြဲ ေကာ္မတီ ဥကၠဌ၊ ၂၀၁၀ ေ႐ြးေကာက္ပဲြ ေကာ္မီ႐ွင္ ဥကၠဌ စသည့္ တာ၀န္ရာထူးမ်ား ရယူထားၾက ေသာ ဦးေအာင္တိုးတို႕ကဲ့သို႕ ေ႐ွ႕ေနခ်ဳပ္/ တရားသူႀကီးခ်ဳပ္မ်ားသည္လည္း ဗိုလ္သန္းေ႐ႊစစ္အုပ္စုအား အလုပ္အေႂကြးျပဳ ရသူမ်ားျဖစ္၏။ အာဏာ႐ွင္မ်ား ႀကိဳးဆဲြတိုင္းကေနရသည့္ လက္ပါးေစမ်ားသာျဖစ္၏။ ဤသို႕ျဖင့္ ဗမာျပည္တရားစီရင္ေရး ကား-မတရားစီရင္ေရး ျဖစ္ေနရသည္။
ဒီမိုကေရစီ စနစ္အုဋ္ျမစ္ အေျခခိုင္ေစေသာ၊ တရားစီရင္ေရး မ႑ိဳင္အေပၚ မည္သည့္ အာဏာမွ် မလြမ္းႏိုင္သည့္ တိုင္းျပည္မ်ား ၌ အျမင့္ဆံုးႏိုင္ငံ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာပိုင္ဆိုင္ၾကသူမ်ား ပင္လွ်င္ တရားဥပေဒ၏ အဆံုးအျဖတ္ကို မလြန္ဆန္ႏိုင္။ တိုးတက္ သည့္ မဟာ အင္အားႀကီးႏိုင္ငံမ်ား၏ ႏိုင္ငံ့အႀကီးအကဲမ်ားပင္လွ်င္ တရားစီရင္ေရးအာဏာကို အာခံဖီဆန္ျခင္းမျပဳႏိုင္။ ဖိလိပင္းမွ ဖါဒီနန္မ်ားကို႕စ္၊ အာဂ်င္တီးနားမွ ပီႏိုေခ်း၊ ပီ႐ူးမွ ဖူဂ်ီမိုရီတို႕ကအစ၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု သမၼတမ်ား ျဖစ္သည့္ နစ္ဆင္၊ ကလင္တန္တို႕အဆံုး၊ တရားစီရင္ထံုး၏ ဆံုးမမႈကို ခံခဲ့ၾကရ၏။
ကြ်ႏု္ပ္တို႕၏ ေနာက္ေဖး အိမ္နီးခ်င္း ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ထတ္ဆင္လည္း ေငြမ်ားတိုင္းတရားမႏိုင္၊ ဆမတ္လည္း ေ႐ြးေကာက္ပဲြ အႏိုင္ရ ၀ယ္မဲမ်ားျပားတိုင္း တရားမႏိုင္-ရင္ဆိုင္ခဲ့ၾကၿပီ။
ယေန႕ ဗမာျပည္ ဥပေဒျပဳအာဏာပိုင္-ဖဲြ႕စည္းပံုေရးဆဲြေရး ေကာ္မ႐ွင္ ဥကၠဌႏွင့္ အဖဲြ႕၀င္မ်ား၊ ေ႐ြးေကာက္ပဲြ ေကာ္မ႐ွင္ ဥကၠဌႏွင့္ အဖဲြ႕၀င္မ်ား သည္၎၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာပိုင္-ႏိုင္ငံေတာ္တရားသူႀကီးခ်ဳပ္၊ ေ႐ွ႕ေနခ်ဳပ္တို႕သည္၎၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာပိုင္- အစိုးရေခါင္းေဆာင္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ႏွင့္ ၀န္ႀကီးမ်ားသည္၎၊ ဗိုလ္သန္းေ႐ႊ လက္ေအာက္ ျပားျပားေမွာက္ၾကရသည္ ခ်ည္းျဖစ္၏။ ထတ္ဆင္၊ ဆမတ္ ႏွင့္ ဗိုလ္သန္းေ႐ႊတို႕၏ အေနအထားမွာ ကားႏွင့္လွည္း၊ အမဲႏွင့္အျဖဴ ပမာကြာျခားလွသည္ကို ႏႈိင္းျပျခင္းငွာ မတူမတန္ရာ ဟုဆိုခ်င္ကဆိုႏိုင္သည္။
စိုင္းဆဲယ္န္ဂ်င့္
သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္
ေမာင္သန္းေ႐ႊ၏ ဖမ္းနည္းမဟာဗ်ဴဟာ
ကုလလံုၿခံဳေရးေကာင္စီ၏ ဗမာျပည္ေရးရာေဆြးေႏြးခန္းသရုပ္သကန္
တီေကာင္၊ ေရေျမြနဲ႕ေျမြေဟာက္ ဘယ္ဘ၀ေရာက္မလဲ ေခါင္းခဲရေလမလား အပစ္ရပ္မ်ားသိပါစ?
စစ္အစုိးရအုပ္ခ်ဳပ္ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ၁၉၉၇ တြင္ အာဆီယံ အဖြဲ႕၀င္ ျဖစ္လာသည္။
နာဂစ္အၿပီး စစ္အစုိးအရအကူအညီျဖင့္ ေဆာက္လုပ္ထားေသာ အိမ္သစ္မ်ား
စစ္အစုိးရ၏ ႏုိင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမွဳမ်ား
ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားအား ၊ ဆက္တားျမစ္ႏွိပ္ကြက္ႏိုင္ေအာင္ ျပည္သူလူထုခ်စ္ေသာ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ကို ဦးခ်ဳိးသည့္
လုပ္ဇာတ္ဗမာျပည္ ေခတ္သစ္ အီစြပ္ပံုျပင္
မ်က္ႏွာသာေပး၊ ေ႐ႊေရးပုဂံတက္
လက္နက္ခ်ဖို႕မလိုအပ္၊ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အသြင္ေျပာင္းေရးေျဖာင္းဖ်ေန
ဒီေရထဲက ဒီ႐ုပ္၊ ဒီပုပ္ထဲက ဒီပဲ
Previous image
လမ္းႏွစ္သြယ္
လမ္းျပေျမပံုအရဆို ဟိုအိမ္ဘဲ
နဂိုတည္းက လိမ္ပါမယ္ဆိုတာကို မသိၾကဘူးလားဗ်ာ။
by San Maung on Friday, November 19, 2010 at 6:07am
အႏွစ္ 20 ေက်ာ္ စစ္အာဏာ႐ွင္တို႕ရဲ႕ လက္ခုပ္ထဲက ေရအျဖစ္ ဗမာျပည္က်ေရာက္ခဲ့ရတာဟာ အဓိက အေၾကာင္းရင္း 2 ခ်က္ေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။
ပထမအခ်က္က အဆံုးစြန္ကန္႕သတ္ခ်ဳပ္ျခယ္မႈ သံမဏိအုပ္ခ်ဳပ္ေရးေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္အစိုးရကို အာခံဆန္႕က်င္သူ ပုန္ကန္ေတာ္လွန္သူမွန္သမွ် အျပင္းအထန္ႏွိပ္ကြပ္သုတ္သင္ၿဖိဳခြင္းခံရမွာျဖစ္တယ္။ ဗမာျပည္ေက်ာင္းသား/သူ ရဟန္း ႐ွင္လူေတြ စုေ၀းလႈပ္႐ွားအံုႂကြၿပီး ဒီမိုကေရစီေတာင္းဆိုခဲ့ၾကတာ အႀကိမ္ႀကိမ္ပါ။ အၾကမ္းဖက္ရက္စက္ယုတ္မာ သတ္ျဖတ္မႈေတြေၾကာင့္ အသက္ေသြးေခၽြးေျမာက္မ်ားစြာစေတးခံရလို႕ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အားမတန္ မာန္ေလွ်ာ့နိဂံုးခ်ဳပ္ ရတာခ်ည္းျဖစ္ခဲ့တယ္။
ဒုတိယအခ်က္က စစ္အာဏာ႐ွင္အစိုးရကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေအာင္ ႏိုင္ငံတကာရဲ႕တိုက္တြန္းေျဖာင္းျဖေခ်ာ့ေမာ့မႈနဲ႕ ဖိအားေပးအၾကပ္ကိုင္ ပိတ္ဆို႕မႈေတြဟာ ျပည္သူေတြလက္ထဲ ဒီမိုကေရစီ အပ္ႏွင္းဘို႕ မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ေသးတဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အာဇီယံႏိုင္ငံေတြဟာ ဒီမိုကေရစီေရး၊ လူ႕အခြင့္အေရးကိစၥထက္ ဗမာျပည္နဲ႕စီးပြား ကုန္သြယ္မႈ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈကရတဲ့ အက်ဳိးအျမတ္ကို ပိုၿပီး ဦးစားေပးစဥ္းစားၾကလို႕ျဖစ္ပါတယ္။ အဓိကအားျဖင့္ဗမာျပည္ နဲ႕ နယ္နိမိတ္ခ်င္းထိစပ္ေနတဲ့ ထိုင္းႏိုင္ငံပါ။ နယ္စပ္တေလွ်ာက္ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေရးနဲ႕ လံုၿခံဳေရး တည္ၿငိမ္ေရးဟာ ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရး ျပႆနာ ဂယက္႐ိုက္ခတ္မႈနဲ႕ အစဥ္တစိုက္ တိုက္႐ိုက္ပတ္သက္ခဲ့ရပါတယ္။ သာဓကအားျဖင့္ဆင္းရဲ ၾကပ္တည္းတဲ့ ပူပင္ေသာက ဘ၀ကေန ေရၾကည္ရာျမက္ႏုရာ ထိုင္းနယ္စပ္ကို ဗမာျပည္တိုင္းရင္းသားမ်ားခိုလံႈလာ ၾကတဲ့ ကိစၥပါ။ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြက္ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးနဲ႕ ျပႆနာႀကီးမားစြာ ျဖစ္ပြားေစပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ထိုင္းအစိုးရအဆက္ ဆက္ကေတာ့ ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရးကိစၥ ကို ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္တာ မလုပ္ပါဘူး။ အာဇီယံကလဲအျပဳသေဘာေဆာင္ ဆက္ဆံမႈ Constructive Engagement ေပၚလစီနဲ႕ဘဲ မ်က္ႏွာလႊဲခဲျပစ္လုပ္ေနပါတယ္။
ဗမာအာဏာ႐ွင္အစိုးရက ဒီမိုကေရစီနဲ႕တိုင္းရင္းသားအခြင့္အေရး လႈပ္႐ွားေတာင္းဆိုသူေတြ၊ သဘာထားကဲြလဲြ သူေတြအေပၚ ဘယ္ေလာက္ဘဲ အၾကင္နာကင္းမဲ့စြာ စစ္အင္အားသံုး အျပတ္ၿဖိဳခြင္းႏွိပ္ကြပ္ခဲ့ေပမဲ့ အဖိႏွိပ္ခံရဟန္း ႐ွင္သူေက်ာင္းသား ျပည္သူေတြ အဖို႕ တုတ္တုတ္မွ မလႈပ္ရဲေအာင္ ငံု႕ခံၿမဲငံု႕ခံေနမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ မီးခဲျပာဖံုး အေန အထားမွာအားေမြးရင္း အခ်ိန္အခါ အခြင့္အလမ္းနဲ႕ခ်က္ေကာင္းကို အသိ႐ွိ႐ွိ သတိႀကီးႀကီးနဲ႕ ေစာင့္ဆိုင္းေနပါတယ္။
ဖက္ဆစ္ စစ္အာဏာ႐ွင္တို႕ႏွိပ္ကြပ္ခ်ဳပ္ျခယ္တိုင္း၊ ရက္စက္ယုတ္မာစြာ အၾကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္ၿဖိဳခြင္းတိုင္း၊လက္နက္ အားကိုး ဓါးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္တိုင္း၊ အတိုက္အခံေတြကို ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်တိုင္း၊ ျပည္သူေတြက အေၾကာက္တရား ေအာက္မွာ တေၾကာက္ေၾကာက္ ေၾကာက္ဒူးတံုေနခဲ့မယ္ဆိုရင္ ဒီမိုကေရစီေရာင္နီၿဖိဳးၿဖိဳးကိုအစၿပိဳးခဲ့တဲ့ ႐ွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုလဲ ေပၚေပါက္ခဲ့စရာ အေၾကာင္းမ႐ွိပါဘူး။ 2007 စက္တင္ဘာ ေ႐ႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးလဲ ျဖစ္ထြန္းႏိုင္စရာ အေၾကာင္း မေပၚခဲ့ပါဘူး။
လက္႐ွိသမယအခါကာလ အေနအထားမွာ ဗမာျပည္အေပၚ စစ္အာဏာ႐ွင္ေတြဆက္လက္ၿပီး အရိပ္မဲႀကီးနဲ႕ အေမွာင္ တိုက္သြင္းဘို႕ ျပည္သူလူထုက ဒီ့ထက္ပို မ်က္စိစံုမွိတ္ ေအာင့္အီးသည္းခံလို႕ မရေတာ့ပါဘူး။
စစ္အာဏာ႐ွင္စနစ္ကို ဆန္႕က်င္ရင္ဆိုင္တိုက္ပဲြ၀င္ေနၾကတဲ့ ရဟန္း႐ွင္လူေက်ာင္းသားျပည္သူေတြအေပၚ ဗမာဖက္ဆစ္ နာဇီေတြရဲ႕ ဒီ့ထက္လူမဆန္စြာ အၾကမ္းဖက္ႏွိပ္ဖမ္းဆီးသတ္ျဖတ္တဲ့အေနအထားကို ကမၻာ့ျပည္သူမ်ားစိတ္၀င္စားအာ႐ံု စိုက္လာတာတင္မက စိတ္ဓါတ္ေရးရာအရလဲ ပိုပိုၿပီး ေထာက္ခံအားေပးလာခဲ့ပါတယ္။
အလွမ္းမေ၀းေတာ့တဲ့ အနာဂတ္ ေနာင္တစ္ေန႕မွာ ျပည္သူလူထုတရပ္လံုးရဲ႕ ႀကီးျမတ္ထြန္းေျပာင္တဲ့ အင္အားဟာ လက္နက္ အားကိုးလက္တဆုပ္စာ စစ္အာဏာပိုင္ လူတစုရဲ႕မတရားႀကီးစိုးအုပ္ခ်ဳပ္မႈကို မုခ် တြန္းလွန္ဖယ္႐ွားႏိုင္မယ္ဆို တာ ထုိင္း၊ ဖိလစ္ပိုင္၊ အင္ဒိုနီး႐ွားႏိုင္ငံေတြမွာ အႀကိမ္ႀကိမ္စံနမူနာျပသခဲ့ၿပီးပါၿပီ။
ပသို႕ဆိုေစ၊ လက္နက္ဆိုလို႕ အပ္တစ္ေခ်ာင္းမွ မ႐ွိတဲ့ အမွန္တရားလိုလားသူ အျပစ္မဲ့ လူထုကို အခ်ိန္မေ႐ြးႏွိပ္ကြပ္ သတ္ျဖတ္ႏိုင္တဲ့ လူသတ္လက္နက္ ပိုင္ဆိုင္သူ စစ္အာဏာ႐ွင္ေတြနဲ႕ ယွဥ္ၿပိဳင္တိုက္ပဲြ၀င္တယ္ဆိုတာ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႕ရဲရင့္ ျပတ္သားတဲ့ အားမာန္အျပည့္ လႈပ္႐ွား႐ုန္းကန္မႈႀကီးျဖစ္ပါတယ္။
အဓိက ျပည္တြင္းလႈပ္႐ွားမႈနဲ႕အတူ စစ္အုပ္စုအေပၚ UN, US, EU, ASEAN, တရုပ္၊ ကုလား၊ ႐ု႐ွားစတဲ့ ႏိုင္ငံတကာအဖဲြ႕ အစည္းမ်ားနဲ႕ ကမၻာ့ျပည္သူမ်ားရဲ႕ ဖိအားေပးမႈကလဲ အထူးအေရးပါအရာေရာက္လွပါေၾကာင္း။
**မတိခၽြန္းအယ္ဒီတာ့အာေဘာ္မွ ေကာက္ႏႈတ္ဘာသာျပန္သည္။**
(သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္)
**တရားစီရင္ေရးႏွင့္ ဒီမိုကေရစီ.**
၂၀၀၈ စက္တာဘာ ၉ ရက္ေန႕၌ ထိုင္းႏိုင္ငံ အေျခခံဥပေဒတရား႐ံုးက ထိုင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဆမတ္ဆြန္ေထာရေ၀့ဇ္အား အေျခခံဥေပေဒ ပုဒ္မ ၂၆၇ ႏွင့္ ညိႇစြန္းက်ဴးလြန္သျဖင့္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ရာထူးကုန္ဆံုးရပ္ဆိုင္းၿပီးသား ျဖစ္ေၾကာင္း စီရင္ခ်က္ခ် လိုက္၏။ ယခင္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ထတ္ဆင္၏ ႐ုပ္ေသး PPP ပါတီ အစိုးရအား သံုးလေက်ာ္ၾကာဆန္႕က်င္ ဆႏၵျပၿပီး ဆမတ္ ရာထူးမွ ဆင္းေပးရန္ အစဥ္တစိုက္ ဖိအားေပး ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကေသာ ျပည္သူ႕ဒီမိုေရစီ မဟာမိတ္ PDA အဖို႕ တစိတ္တပိုင္း ေအာင္ပဲြ အျဖစ္ ဟစ္ေအာ္ေႂကြးေက်ာ္ ႀကိဳဆိုခဲ့ၾက၏။ အဆိုပါ အေျခခံဥပေဒ တရား႐ုံး၏ စီရင္ခ်က္မွာ တရားသူႀကီး ၉ ဦး စလံုး၏ တခဲနက္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ျဖစ္သည္ ဟုဆိုသည္။
ဤျဖစ္ရပ္ထူးႀကီးကား ဒီမိုကေရစီလိုလား ျမတ္ႏိုးသူ ထိုင္းလူထုအတြက္ သာမက ဒီမိုကေရစီ ငတ္ျပတ္မြတ္သိပ္ ေနၾကသည့္ ျမန္မာျပည္သူမ်ားအတြက္ ခ်ီးက်ဴးအားရစရာ၊ စံနမူယူစရာ၊ အတုယူစရာ ျဖစ္၏။ ထို႕ထက္မက အမွန္တရား လက္ကိုင္ထားသူ ဗမာစစ္ဗိုလ္မ်ားအဖို႕ သတိမူစရာ သံေ၀ဂရစရာျဖစ္၏။ၾကမ္းတမ္းသည့္ခေရာင္းေတာ လမ္း ကို အႏွစ္ ၇၀ ေက်ာ္ျဖတ္သန္းလာခဲ့သည့္ ထိုင္းဒီမိုကေရစီ ေရစီးေၾကာင္းအဖို႕ တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈ တရပ္ႏွင့္ အဆင့္သစ္ ႏိုင္ငံေရး က႑ဦး တည္မႈ ေျခလွမ္းလည္း ျဖစ္သည္ဟု ဆိုႏိုင္သည္။
ယခင္ထိုင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း သန္းႂကြယ္သူေဌးႀကီး ထတ္ဆင္၏ အလုိေတာရိဟု သတ္မွတ္ျခင္းခံရသည့္ ဆမတ္အား အေျခခံဥပေဒတရား႐ံုးမွ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရာထူး ကုန္ဆံုးရပ္ဆိုင္းၿပီးသားျဖစ္ေၾကာင္း စီရင္ခ်က္ခ်လိုက္ရျခင္းမွာ ပုဂၢလိက ကုမၼဏီမ်ားထံမွ အခေၾကးေငြရယူခဲ့ေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရာထူး ယူထားသူျဖစ္လ်က္ႏွင့္ တီဗီြ႐ႈိး အခ်က္ အျပဳတ္ ေၾကာ္ျငာျဖင့္ အက်ဳိးအျမတ္ ပိုက္ဆံလက္ခံျခင္းသည္ အေျခခံဥေပေဒ ျပဌာန္းခ်က္ ခ်ဳိးေဖာက္ျခင္းျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ပင္။
ဤမွ်ေလာက္ႏွင့္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရာထူးမွ ဆမတ္ဖယ္႐ွားျခင္းခံရသည္ဆိုလွ်င္ ဗမာစစ္ဘုရင္ႀကီး ဗိုလ္သန္းေ႐ႊအဖို႕ေျပာ ဘြယ္ရာမ႐ွိ။ စစ္အုပ္စု ထိပ္သီး ဗိုလ္သန္းေ႐ႊႏွင့္ ထိုက္တန္ေသာ ျပစ္ဒဏ္ကား အတိုင္းအဆမ႐ွိေတာ့။ဗိုလ္ေစာေမာင္ အား ဖယ္႐ွားပထုတ္ၿပီး ၁၉၉၂ ကတည္းက ယေန႕ထက္တိုင္ အာဏာအလႊဲသံုးစား ျပဳလုပ္ျခင္း၊ တရားမွ်တမႈခ်ဳိးေဖာက္ က်ဴးလြန္ျခင္းမ်ားအေပၚ စံုစမ္း စစ္ေဆးအေရးယူႏိုင္လွ်င္ အ၀ီစိငရဲသည္ ဗိုလ္သန္းေ႐ႊအဖို႕နည္းပါး ေနဦးမည္။ႏိုင္ငံပိုင္ ဘ႑ာေငြကို မိသားစုပိုင္လို သေဘာထားသည့္ လုပ္ရပ္အစ၊ မဂၤလာေဆာင္ည၌ သမီးေတာ္ဆင္ျမန္းျပသည့္စိန္စီေသာ ဓနအဆံုး၊ ဘယ္ကဘံုး ထားၾကသနည္း။ ဘယ္ေ႐ြ႕ ဘယ္မွ်ႀကံဳးခဲ့ၾကမည္နည္း။ မည္သည့္ ျပစ္ဒဏ္မ်ားႏွင့္ထိုက္တန္ သနည္း?။ ဒီမုိကေရစီႏွင့္ အာဏာ႐ွင္သည္ ေကာင္းကင္ႏွင့္ ေျမလႊာ၊ ဆီႏွင့္ ေရပမာ ျခားနားလွေပစြ။ ကြာဟမႈမွန္းဆ ခက္လွသည္။
ဥပေဒျပဳအာဏာ၊ တရားစီရင္ေရးအာဏာ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာတို႕သည္ ဒီမိုကေရစီစံနစ္ကို က်ားကန္ေပးထားၾကေသာ မ႑ိဳင္ႀကီး ၃ ရပ္ ျဖစ္၏။ အေၾကာင္းမွာ ထို အာဏာ ၃ ရပ္သည္ အျပန္အလွန္တည္မွီထိန္းညိႇ ေထာက္ကူပံ့ပိုးေနၾက ေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္၏။ အထူးသျဖင့္ တရားစီရင္ေရး လြတ္လပ္မွ်တမႈ႐ွိေလ၊ ျပည္သူတရပ္လံုး၏ ဆႏၵလိုလားမႈႏွင့္ ကိုက္ညီေလ၊ လူထု၏ အခြင့္အေရးအတြက္ အာမခံခ်က္ ႐ွိေလျဖစ္၏။ အဆင့္ျမင့္ စစ္မွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီသည္ လူမ်ားစု၏ဆႏၵ အေပၚ အေလးထား၊ လူနည္းစု၏ အခြင့္အေရးအား ကာကြယ္၊ တရားမွ်တမႈ နယ္ပယ္ကိုလြမ္းၿခံဳထား ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
တရားစီရင္ေရးအာဏာသည္ သစၥာမ႑ိဳင္၊ အမွန္တရားလက္ကိုင္ထား၊ အရာအားလံုး-အ႐ွိ အတိုင္း ဟုတ္တိုင္းမွန္ရာ ေထာက္ျပ၊ တရားမွ်တမႈကိုသာ ေ႐ွ႕႐ႈ၏။ သို႕ျဖစ္၍ တကယ့္တရားစီရင္ေရးသည္ ေရမ်ားေနႏိုင္၊ မီးမ်ားမီးႏိုင္ႏွင့္ ဆန္႕က်င္ဖက္ျဖစ္၏။ ဒီမိုကေရစီခုိင္မာလာလွ်င္ ႏိုင္ငံေရးအာဏာ႐ွိတိုင္း၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာ လက္ကိုင္ထားတိုင္း၊ ေငြမ်ားတိုင္း၊ ေသနတ္ အားကိုးတိုင္း တရားစီရင္ေရးအေပၚ မလြမ္းမိုးႏိုင္ေပ။ ဤသက္ေသအေထာက္အထားကို အာ႐ွႏိုင္ငံ မ်ားအၾကား ထိုင္းက ပူးပူးေႏြးေႏြး ျပသခဲ့့ေလၿပီ။ ထတ္ဆင္ႏွင့္ ဆမတ္တို႕ လွလွႀကီးခံလိုက္ေသာျဖစ္ရပ္မ်ားသည္ တရားစီရင္ေရး က႑၏ စံနမူနာ ေကာင္းႀကီးျဖစ္သည္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာအျမင့္ဆံုး ႏိုင္ငံ့အႀကီးအကဲကိုပင္ အျပစ္႐ွိလွ်င္႐ွိ သလို သမာသမတ္က်က် စီရင္ခ်က္ခ်လိုက္ျခင္းသည္ ဒီမိုကေရစီအုဋ္ျမစ္ က်စ္လစ္ခိုင္မာေစေသာ အခ်က္ႀကီးျဖစ္သည္။
* တရားစီရင္ေရးသည္ ဒီမိုကေရစီ စနစ္၏ မ႑ိဳင္ႀကီးတခု
* တရားစီရင္ေရးသည္ ဒီမိုကေရစီစနစ္အတြက္ စံခ်ိန္စံႏႈန္း
* တရားစီရင္ေရးသည္ ဒီမိုကေရစီ အဆင့္အေပၚ တိုင္းတာေဖၚျပမႈျဖစ္သည္။
၇၆ ႏွစ္ ဒီမိုကေရစီခရီးျဖတ္သန္းၿပီးခဲ့ေသာ ယေန႕ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ တရားစီရင္ေရးသည္ ျပည္သူလူထုအတြက္၊ အတိတ္ကာလႏွင့္ မတူ ပိုမိုမွီခို ေထာက္ကူအားထားလာႏိုင္၏။ လက္႐ွိ ထိုင္းတရားစီရင္ေရး စံထားခ်က္ေလာက္ ႏွင့္ မ်က္ေမာက္ ဗမာျပည္၏ တရားစီရင္ေရးအေပၚ ခ်ိန္ထိုး သံုးသပ္ၾကည့္ႏိုင္၏။ ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈအရ၊ အမ်ိဳးသားျပည္လည္သင့္ျမတ္ေရးအရ၊ ငွဲ႕ကြက္ထည့္တြက္ျခင္း မျပဳဘဲ၊ တရားမွ်တမႈႏွင့္ ဥပေဒေၾကာင္းအရ ေထာက္ျပရလွ်င္၊ စစ္အာဏာ႐ွင္ ဗိုလ္သန္းေ႐ႊသည္ ထတ္ဆင္၊ ဆမတ္တို႕ထက္ အဆေပါင္းေထာင္ေသာင္းမက ျပစ္ဒဏ္ က်ခံသင့္လွသည္။ ၎တို႕သည္ စစ္မွန္လြတ္လပ္ မွ်တေသာ တရားစီရင္ေရးကို အေလးထားေဖၚေဆာင္ဘို႕ ေနေနသာသာ၊ ႏိုင္ငံေရးစစ္ေရး အာဏာျဖင့္ တရားစီရင္ေရး အေပၚ ျခယ္လွယ္လြမ္းမိုးႀကီးစိုးထား၏။ အာဏာ႐ွင္ပီပီ တိုင္းျပည္၏ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာသံုးရပ္ အေပၚ ေသနတ္အားကိုး စိုးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္လာျခင္းျဖစ္သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အား မတရား-ႏွစ္လလြန္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ထားျခင္း၊ သွ်မ္းေခါင္းေဆာင္ ဦးခြန္ထြန္းဦး၊ စိုင္းၫႊန္႕လြင္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဆထဲန္႕တို႕အား လူ႕သက္တမ္း၏ ၂ ဆ ၃ ဆ ေထာက္ဒဏ္ ႏွစ္႐ွည္ခ်လိုက္ျခင္း၊ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံရဆဲ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား တေထာင္ေက်ာ္အား လံၾကဳပ္စဲြခ်က္ အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ ျပစ္ဒဏ္ခ်ျခင္းတို႕သည္ လြတ္လပ္မွ်တေသာ တရားစီရင္ေရး က႑ႏွင့္ လားလားမွ် အႀကံဳးမ၀င္။ အာဏာ႐ွင္တို႕အညႇိဳးထားမုန္ယိုမႈ အလိုဆႏၵ ခ်ည္းျဖစ္၏။ ဗမာျပည္ကား တရားဥပေဒစိုးမိုး မႈအလ်ဥ္းမွ် မ႐ွိေၾကာင္းအထင္းသားေပၚလြင္ေနသည္။ သွ်မ္းေခါင္းေဆာင္မ်ား ၊ စုစုေႏြးတို႕ကဲ့သို႕ NLD ပါတီ၀င္မ်ား၊ မင္းကိုႏိုင္၊ မမီးမီး စသည့္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္သစ္ေက်ာင္းသားေဆာင္းေဆာင္မ်ား၊ အ႐ွင္ဂဘၼီရတို႕လို ေ႐ႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး အာဇာနည္မ်ား အား အမ်ားျပည္သူေ႐ွ႕ေမာက္ စီရင္ခ်က္မခ်၊ ေ႐ွ႕ေနမရ၊ ေခ်ပခြင့္မ႐ွိဘဲ အင္းစိန္ေထာင္ထဲ တခါးပိတ္တရား႐ံုးတြင္ တဖက္သက္စီရင္ခ်က္ ခ်ခဲ့ျခင္းသည္ မွန္ကန္သည့္ တရားစီရင္ေရး လံုး၀ ကင္းမဲ့ေသာ သာဓကမ်ားျဖစ္သည္။
တျပည္လံုးတရားသူႀကီးမွန္သမွ်အား မတရားသူႀကီးအာဏာ႐ွင္တို႕က နဖားႀကိဳးတပ္အမိန္႕ေပးႏိုင္သည့္ အေနအထားမွာ ဗိုလ္သန္းေ႐ႊ စစ္အုပ္စု လက္ထက္ တရားစီရင္ေရး ျပယုဂ္ႀကီးျဖစ္၏။ နအဖ ဖဲြ႕စည္းပံုေရးဆဲြေရး ေကာ္မ႐ွင္ ဥကၠဌ၊ ဖဲြ႕စည္းပံု အတည္ျပဳေရး ဆႏၵခံယူပြဲ ေကာ္မတီ ဥကၠဌ၊ ၂၀၁၀ ေ႐ြးေကာက္ပဲြ ေကာ္မီ႐ွင္ ဥကၠဌ စသည့္ တာ၀န္ရာထူးမ်ား ရယူထားၾက ေသာ ဦးေအာင္တိုးတို႕ကဲ့သို႕ ေ႐ွ႕ေနခ်ဳပ္/ တရားသူႀကီးခ်ဳပ္မ်ားသည္လည္း ဗိုလ္သန္းေ႐ႊစစ္အုပ္စုအား အလုပ္အေႂကြးျပဳ ရသူမ်ားျဖစ္၏။ အာဏာ႐ွင္မ်ား ႀကိဳးဆဲြတိုင္းကေနရသည့္ လက္ပါးေစမ်ားသာျဖစ္၏။ ဤသို႕ျဖင့္ ဗမာျပည္တရားစီရင္ေရး ကား-မတရားစီရင္ေရး ျဖစ္ေနရသည္။
ဒီမိုကေရစီ စနစ္အုဋ္ျမစ္ အေျခခိုင္ေစေသာ၊ တရားစီရင္ေရး မ႑ိဳင္အေပၚ မည္သည့္ အာဏာမွ် မလြမ္းႏိုင္သည့္ တိုင္းျပည္မ်ား ၌ အျမင့္ဆံုးႏိုင္ငံ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာပိုင္ဆိုင္ၾကသူမ်ား ပင္လွ်င္ တရားဥပေဒ၏ အဆံုးအျဖတ္ကို မလြန္ဆန္ႏိုင္။ တိုးတက္ သည့္ မဟာ အင္အားႀကီးႏိုင္ငံမ်ား၏ ႏိုင္ငံ့အႀကီးအကဲမ်ားပင္လွ်င္ တရားစီရင္ေရးအာဏာကို အာခံဖီဆန္ျခင္းမျပဳႏိုင္။ ဖိလိပင္းမွ ဖါဒီနန္မ်ားကို႕စ္၊ အာဂ်င္တီးနားမွ ပီႏိုေခ်း၊ ပီ႐ူးမွ ဖူဂ်ီမိုရီတို႕ကအစ၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု သမၼတမ်ား ျဖစ္သည့္ နစ္ဆင္၊ ကလင္တန္တို႕အဆံုး၊ တရားစီရင္ထံုး၏ ဆံုးမမႈကို ခံခဲ့ၾကရ၏။
ကြ်ႏု္ပ္တို႕၏ ေနာက္ေဖး အိမ္နီးခ်င္း ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ထတ္ဆင္လည္း ေငြမ်ားတိုင္းတရားမႏိုင္၊ ဆမတ္လည္း ေ႐ြးေကာက္ပဲြ အႏိုင္ရ ၀ယ္မဲမ်ားျပားတိုင္း တရားမႏိုင္-ရင္ဆိုင္ခဲ့ၾကၿပီ။
ယေန႕ ဗမာျပည္ ဥပေဒျပဳအာဏာပိုင္-ဖဲြ႕စည္းပံုေရးဆဲြေရး ေကာ္မ႐ွင္ ဥကၠဌႏွင့္ အဖဲြ႕၀င္မ်ား၊ ေ႐ြးေကာက္ပဲြ ေကာ္မ႐ွင္ ဥကၠဌႏွင့္ အဖဲြ႕၀င္မ်ား သည္၎၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာပိုင္-ႏိုင္ငံေတာ္တရားသူႀကီးခ်ဳပ္၊ ေ႐ွ႕ေနခ်ဳပ္တို႕သည္၎၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာပိုင္- အစိုးရေခါင္းေဆာင္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ႏွင့္ ၀န္ႀကီးမ်ားသည္၎၊ ဗိုလ္သန္းေ႐ႊ လက္ေအာက္ ျပားျပားေမွာက္ၾကရသည္ ခ်ည္းျဖစ္၏။ ထတ္ဆင္၊ ဆမတ္ ႏွင့္ ဗိုလ္သန္းေ႐ႊတို႕၏ အေနအထားမွာ ကားႏွင့္လွည္း၊ အမဲႏွင့္အျဖဴ ပမာကြာျခားလွသည္ကို ႏႈိင္းျပျခင္းငွာ မတူမတန္ရာ ဟုဆိုခ်င္ကဆိုႏိုင္သည္။
စိုင္းဆဲယ္န္ဂ်င့္
သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္
ေမာင္သန္းေ႐ႊ၏ ဖမ္းနည္းမဟာဗ်ဴဟာ
ကုလလံုၿခံဳေရးေကာင္စီ၏ ဗမာျပည္ေရးရာေဆြးေႏြးခန္းသရုပ္သကန္
တီေကာင္၊ ေရေျမြနဲ႕ေျမြေဟာက္ ဘယ္ဘ၀ေရာက္မလဲ ေခါင္းခဲရေလမလား အပစ္ရပ္မ်ားသိပါစ?
စစ္အစုိးရအုပ္ခ်ဳပ္ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ၁၉၉၇ တြင္ အာဆီယံ အဖြဲ႕၀င္ ျဖစ္လာသည္။
နာဂစ္အၿပီး စစ္အစုိးအရအကူအညီျဖင့္ ေဆာက္လုပ္ထားေသာ အိမ္သစ္မ်ား
စစ္အစုိးရ၏ ႏုိင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမွဳမ်ား
ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားအား ၊ ဆက္တားျမစ္ႏွိပ္ကြက္ႏိုင္ေအာင္ ျပည္သူလူထုခ်စ္ေသာ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ကို ဦးခ်ဳိးသည့္
လုပ္ဇာတ္ဗမာျပည္ ေခတ္သစ္ အီစြပ္ပံုျပင္
မ်က္ႏွာသာေပး၊ ေ႐ႊေရးပုဂံတက္
လက္နက္ခ်ဖို႕မလိုအပ္၊ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အသြင္ေျပာင္းေရးေျဖာင္းဖ်ေန
ဒီေရထဲက ဒီ႐ုပ္၊ ဒီပုပ္ထဲက ဒီပဲ
Previous image
လမ္းႏွစ္သြယ္
လမ္းျပေျမပံုအရဆို ဟိုအိမ္ဘဲ
နဂိုတည္းက လိမ္ပါမယ္ဆိုတာကို မသိၾကဘူးလားဗ်ာ။
No comments:
Post a Comment