ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို လူထုက ဘာေၾကာင့္တမ္းတေနၾကသလဲဆိုေတာ့ သူ႔လို ကိုယ္က်ဳိးမငဲ့ဘဲ တိုင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ဳိးအတြက္ တကယ့္ ေခါင္းေဆာင္အရည္အခ်င္းနဲ႔ျပည့္စံုတဲ့ သူလိုေခါင္းေဆာင္မ်ဳိး အလိုရွိေနလို႔ပဲ။
ျပည္တြင္းမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေခါင္းေဆာင္အရည္အခ်င္းနဲ႔ျပည့္စံုတဲ့ လူထုေခါင္းေဆာင္ဆိုတာ ျငင္းလို႔မရပါဘူး။ သူ ခရီးသြားတဲ့အခါ သူ လူထုနဲ႔ထိေတြ႔တဲ့အခါတိုင္းမွာ လူထုက သူ႔အေပၚ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္ခင္ေလးစားၾကတယ္ဆိုတာ စစ္အုပ္စုကေတာင္ မနာလိုလို႔ ဟိုဟာ ပိတ္ပင္၊ ဒီဟာပိတ္ပင္ဆိုတာ အားလံုးအသိပါ။
က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက ျပည္ပမွာရွိေနတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ဆိုတဲ့သူေတြကိုပါ။ ျပည္ပမွာ လက္ရိွရွိေနၾကတဲ့ ေတာ္လွန္ေရး၊ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းေတြ အမ်ားႀကီးရွိေပမယ့္ အဲဒီအဖြဲ႔အစည္းေတြရဲ႕ ကိုယ္စားျပဳေခါင္းေဆာင္ ဘယ္သူလဲဆိုရင္ေတာ့ မရွိဘူးလို႔ ေျပာရမွာပဲ။
ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ေခါင္းေဆာင္အရည္အခ်င္းနဲ႔ ျပည့္စံုတဲ့သူ တေယာက္မွမရွိလို႔ပဲ။ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ေခါင္းေဆာင္ဆိုၿပီး ေနရာအတင္းယူထားၾကေပမယ့္ လူထုအက်ဳိး၊ ႏိုင္ငံအက်ဳိး ဘာတခုမွမလုပ္ဘဲ ျမန္မာျပည္ထဲမွာ ျပည္သူေတြ ဘယ္လိုဒုကၡေရာက္ေနတာ၊ ဘယ္လို လူ႔အခြင့္အေရးေတြ ဆံုး႐ႈံးေနတာဆိုၿပီး ႏိုင္ငံတကာလွည့္ ေငြေတာင္းၿပီး သူတို႔မိသားစုတင္ မကဘူး၊ ရွိသမွ် ေဆြမ်ဳိးေတြအကုန္ ျပည္ပကိုေခၚထုတ္ၿပီး မေနဘူးတဲ့ အိမ္ႀကီးအိမ္ေကာင္းေတြနဲ႔ေန၊ မစားဘူးတဲ့ စားေကာင္း ေသာက္ေကာင္းေတြစား၊ မစီးဘူးတဲ့ ကားေကာင္းေတြစီးနဲ႔ ေတာ္လွန္ေရး၊ ႏိုင္ငံေရးေတြနဲ႔ ႀကီးပြားေနၾကၿပီေလ။ ေတာ္လွန္ေရးႀကီး အဓြန္႔ရွည္ပါေစဆိုတဲ့ ေႂကြးေၾကာ္သံ ထမေအာ္ေသးတာပဲ ရွိေတာ့တယ္။
က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာျပည္နယ္စပ္တေလ်ာက္မွာ ဒုကၡအေျခအေနအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ေရာက္ၾကတဲ့ ကိုယ့္ႏိုင္ငံသားေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ သူတို႔မွာေတာ့ ရရာအလုပ္လုပ္ၿပီး ျပည္တြင္းမွာ က်န္ခဲ့တဲ့ မိဘေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းေတြဆီကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ ၿခိဳးျခံေခၽြတာၿပီး ျပန္ေထာက္ပံ့ေနၾကတာပါ။
တခ်ဳိ႕ဆို ျပည့္တန္ဆာအျဖစ္ ေရာင္းစားခံရလို႔ ဘဝပ်က္ေနတဲ့ အမ်ဳိးသမီးေတြလည္း မနည္းလွဘူး။ အဲဒီလို ဒုၡအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ရင္ဆိုင္႐ုန္းကန္ေနၾကတဲ့ ကိုယ့္ႏိုင္ငံက အမ်ဳိးသား၊ အမ်ဳိးသမီးေတြကို ကူညီရမယ့္အစား၊ စည္း႐ံုးရမယ့္အစား မတူသလို မတန္သလို ဆက္ဆံေနၾကတာ ေတာ္ေတာ္ရင္နာဖို႔ ေကာင္းတယ္။ ျဖစ္ပံုတခု ေျပာျပမယ္။ ျပည္တြင္းက အႀကီးဆံုး အတိုက္အခံ အဖြဲ႔အစည္းႀကီးရဲ႕ ျပည္ပမွာဖြဲ႔ထားတဲ့ အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ေျပာလိုက္တဲ့စကားကိုလည္း ၾကည့္အံုး “ငါတို႔က မင္းတို႔လို ကေလကေခ် မဟုတ္ဘူး၊ အဖြဲ႔အစည္းက ကြ” တဲ့၊ ဒါ က်ေနာ့္ ကိုယ္ေတြ႔။
အမွန္ေျပာရရင္ သူတို႔ကမွ ကေလကေခ်ျဖစ္ေနတာ။ ဘာအလုပ္မွမလုပ္ဘဲ ျပည္တြင္းက ျပည္သူေတြရဲ႕ အေျခအေနေတြကို အသံုးခ်ၿပီး ႏိုင္ငံတကာက ရတဲ့ပိုက္ဆံေတြနဲ႔ ညေနတိုင္း ယမကာဝိုင္းနဲ႔ ကာမဂုဏ္ခံစားေနၾကတဲ့ ဒီေခါင္းေဆာင္ဆိုတဲ့လူေတြက တေန႔ တေန႔ နဖူးကေခၽြး ေျခမ ��်တဲ့အထိလုပ္မွ ထိုင္းဘတ္ ေလးငါးေျခာက္ဆယ္ပဲရတဲ့ ကိုယ့္ျပည္သူေတြကို ဒီလို စကားေျပာရက္တာ ခင္ဗ်ားတို႔ စဥ္းစားသာၾကည့္ေတာ့။ ဒီေခါင္းေဆာင္ဆိုတဲ့လူေတြ ဘယ္အဆင့္အတန္းကို ေရာက္သြားတယ္ဆိုတာ ...။
က်ေနာ္တို႔ျပည္သူေတြ အလုပ္ကျပန္လာတိုင္း လမ္းကေန အဲဒီ ေခါင္းေဆာင္ဆိုတဲ့လူေတြေနတဲ့ အိမ္ႀကီးေတြကိုၾကည့္ၿပီး “ေၾသာ္ ... ငါတို႔တိုင္းျပည္အတြက္ ငါတို႔ျပည္သူေတြ ေကာင္းစားဖို႔ သူတို႔လုပ္ေနၾကတာပါလား” ဆိုတဲ့ အားကိုးတႀကီးနဲ႔ ၾကည့္ၾကည့္သြားၾကတဲ့ သူတို႔ရဲ႕မ်က္ႏွာေတြ အခုထိ ျပန္ျမင္ေနမိေသးတယ္။
ေနာက္တခု ရိွေသးတယ္။ ဘန္ေကာက္မွာ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးတေယာက္ဆီကို ကိုယ့္ရဲေဘာ္တေယာက္က နယ္စပ္ေရွ႕တန္းစခန္းကိုျပန္ဖို႔ လမ္းစရိတ္ ဘတ္တရာေတာင္းေတာ့ မရွိဘူး၊ မင္းဖာသာမင္း ပိုက္ဆံရွာၿပီးျပန္တဲ့။
အဲဒီေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဟိုတယ္မွာ ေကာ္ဖီေသာက္တာ ဘတ္ ေျခာက္ဆယ္ က်တယ္။ ဟိုတယ္က ေကာ္ဖီလာခ်တဲ့ေကာင္မေလးကို သနားလို႔ဆိုၿပီး ဘတ္တရာ ေဘာက္ဆူးေပးလိုက္တယ္၊ အံ့ေရာ။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအေၾကာင္းျပန္ဆက္ရရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဟာ ေသသာေသသြားတယ္၊ ဘာအေဆာင္အေယာင္မွ မရွိခဲ့ဘူး။ ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ေတာ့လည္း ငါးမူးတန္းက၊ ပဲျပဳပ္နဲ႔ နံျပားေတာင္ တခါတရံမွ စားခဲ့ရတာ။ အဝတ္အစားဆိုလည္း သံုးစံုထက္ ပိုမရိွခဲ့ဘူး။ အက်င့္စာရိတၱၾကည့္အံုးမလား ဘာမွ ေျပာစရာမရွိဘူး။
အဲဒီေတာ့ ျပည္ပက ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား ဒီလိုပံုနဲ႔သာ ဆက္စခန္းသြားေနရင္ တိုင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ဳိးလည္း ေပ်ာက္ဖို႔ပဲရွိေတာ့တယ္။ ေနာက္မ်ဳိးဆက္သစ္လူငယ္ေတြကိုေရာ ဘယ္လို ဆိုးေမြ ေကာင္းေမြေတြ ေပးႏိုင္မွာလဲ။
က်ေနာ္တို႔ ေတာ္လွန္ေရးႀကီးလည္း ၂၃ ႏွစ္တိုင္ခဲ့ပါၿပီ။ မြဲျပာက်ေနတဲ့ တိုင္းျပည္နဲ႔ ကိုယ့္ျပည��သူေတြရဲ႕မ်က္ႏွာ၊ အသက္ေသြးေတြနဲ႔ရင္းၿပီး ေပးဆပ္သြားခဲ့တဲ့ က်ေနာ္တို႔ ညီေတာ္ေနာင္ေတာ္တို႔ေသြးေတြလည္း မေျခက္ေသးပါဘူး။ ႏိုင္ငံအႏွံ႔အျပားက အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲမွာ ႏွစ္ရွည္အက်ဥ္းက်ခံေနရတဲ့ က်ေနာ္တို ႔ေတာ္လွန္ေရးရဲေဘာ္ေတြရဲ႕မ်က္ႏွာေတြကို ေထာက္ၾကပါအံုး။
မွားမွန္းသိလို႔ အမွန္ကိုျပင္လိုက္ရင��� သူေတာ္ေကာင္းစာရင္းဝင္မွာပါ။ မွားမွန္းသိသိႀကီးနဲ႔ မျပင္ဘဲ ဆက္မွား ဆက္မိုက္ေနအံုးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ လူယုတ္မာပဲျဖစ္မယ္ဆိုတာ သိေစခ်င္တယ္။
ေရွ႕က တကယ့္ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းရွိရင္ ေနာက္လိုက္ေကာင္းေတြအျဖစ္လိုက္ဖို႔ အားလံုးက အဆင္သင့္ပါ။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို လူထုကခ်စ္တာဟာ ေခါင္းေဆာင္ပီသလို႔၊ လူထုအတြက္ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔ အနစ္နာခံၿပီး လူထုနဲ႔တသားထဲရွိလို႔။ သူ႔ရဲ႕ပုဂံဘုရားဖူးခရီးစဥ္မွာ လမ္းေဘးက ထမင္းဆိုင္မွာ ထမင္းဝင္စားတာသာ ၾကည့္၊ လူထုခ်စ္တဲ့ေခါင္းေဆာင္ဆိုတာ မဲနဲ႔ဝယ္လို႔ရတာ မဟုတ္ဘူး၊ လူထုရဲ႕ရင္ထဲ၊ ႏွလံုးသားထဲကလာတဲ့ ေလးစားၾကည္ညိဳမႈပဲ။
အားလံုးကို လူထုခ်စ္တဲ့ လူထုဘက္ေတာ္သားေတြ ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္။
တိုက္ဆိုင္သူမ်ားရွိခဲ့ရင္ ထိုသူမ်ားကို ရည္ညြန္းပါတယ္။
**မင္းေက်ာ္ခိုင္**
ဇူလိုင္ ၁၃၊ ၂၀၁၁
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို လူထုက ဘာေၾကာင့္တမ္းတေနၾကသလဲဆိုေတာ့ သူ႔လို ကိုယ္က်ဳိးမငဲ့ဘဲ တိုင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ဳိးအတြက္ တကယ့္ ေခါင္းေဆာင္အရည္အခ်င္းနဲ႔ျပည့္စံုတဲ့ သူလိုေခါင္းေဆာင္မ်ဳိး အလိုရွိေနလို႔ပဲ။
ျပည္တြင္းမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေခါင္းေဆာင္အရည္အခ်င္းနဲ႔ျပည့္စံုတဲ့ လူထုေခါင္းေဆာင္ဆိုတာ ျငင္းလို႔မရပါဘူး။ သူ ခရီးသြားတဲ့အခါ သူ လူထုနဲ႔ထိေတြ႔တဲ့အခါတိုင္းမွာ လူထုက သူ႔အေပၚ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္ခင္ေလးစားၾကတယ္ဆိုတာ စစ္အုပ္စုကေတာင္ မနာလိုလို႔ ဟိုဟာ ပိတ္ပင္၊ ဒီဟာပိတ္ပင္ဆိုတာ အားလံုးအသိပါ။
က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက ျပည္ပမွာရွိေနတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ဆိုတဲ့သူေတြကိုပါ။ ျပည္ပမွာ လက္ရိွရွိေနၾကတဲ့ ေတာ္လွန္ေရး၊ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းေတြ အမ်ားႀကီးရွိေပမယ့္ အဲဒီအဖြဲ႔အစည္းေတြရဲ႕ ကိုယ္စားျပဳေခါင္းေဆာင္ ဘယ္သူလဲဆိုရင္ေတာ့ မရွိဘူးလို႔ ေျပာရမွာပဲ။
ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ေခါင္းေဆာင္အရည္အခ်င္းနဲ႔ ျပည့္စံုတဲ့သူ တေယာက္မွမရွိလို႔ပဲ။ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ေခါင္းေဆာင္ဆိုၿပီး ေနရာအတင္းယူထားၾကေပမယ့္ လူထုအက်ဳိး၊ ႏိုင္ငံအက်ဳိး ဘာတခုမွမလုပ္ဘဲ ျမန္မာျပည္ထဲမွာ ျပည္သူေတြ ဘယ္လိုဒုကၡေရာက္ေနတာ၊ ဘယ္လို လူ႔အခြင့္အေရးေတြ ဆံုး႐ႈံးေနတာဆိုၿပီး ႏိုင္ငံတကာလွည့္ ေငြေတာင္းၿပီး သူတို႔မိသားစုတင္ မကဘူး၊ ရွိသမွ် ေဆြမ်ဳိးေတြအကုန္ ျပည္ပကိုေခၚထုတ္ၿပီး မေနဘူးတဲ့ အိမ္ႀကီးအိမ္ေကာင္းေတြနဲ႔ေန၊ မစားဘူးတဲ့ စားေကာင္း ေသာက္ေကာင္းေတြစား၊ မစီးဘူးတဲ့ ကားေကာင္းေတြစီးနဲ႔ ေတာ္လွန္ေရး၊ ႏိုင္ငံေရးေတြနဲ႔ ႀကီးပြားေနၾကၿပီေလ။ ေတာ္လွန္ေရးႀကီး အဓြန္႔ရွည္ပါေစဆိုတဲ့ ေႂကြးေၾကာ္သံ ထမေအာ္ေသးတာပဲ ရွိေတာ့တယ္။
က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာျပည္နယ္စပ္တေလ်ာက္မွာ ဒုကၡအေျခအေနအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ေရာက္ၾကတဲ့ ကိုယ့္ႏိုင္ငံသားေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ သူတို႔မွာေတာ့ ရရာအလုပ္လုပ္ၿပီး ျပည္တြင္းမွာ က်န္ခဲ့တဲ့ မိဘေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းေတြဆီကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ ၿခိဳးျခံေခၽြတာၿပီး ျပန္ေထာက္ပံ့ေနၾကတာပါ။
တခ်ဳိ႕ဆို ျပည့္တန္ဆာအျဖစ္ ေရာင္းစားခံရလို႔ ဘဝပ်က္ေနတဲ့ အမ်ဳိးသမီးေတြလည္း မနည္းလွဘူး။ အဲဒီလို ဒုၡအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ရင္ဆိုင္႐ုန္းကန္ေနၾကတဲ့ ကိုယ့္ႏိုင္ငံက အမ်ဳိးသား၊ အမ်ဳိးသမီးေတြကို ကူညီရမယ့္အစား၊ စည္း႐ံုးရမယ့္အစား မတူသလို မတန္သလို ဆက္ဆံေနၾကတာ ေတာ္ေတာ္ရင္နာဖို႔ ေကာင္းတယ္။ ျဖစ္ပံုတခု ေျပာျပမယ္။ ျပည္တြင္းက အႀကီးဆံုး အတိုက္အခံ အဖြဲ႔အစည္းႀကီးရဲ႕ ျပည္ပမွာဖြဲ႔ထားတဲ့ အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ေျပာလိုက္တဲ့စကားကိုလည္း ၾကည့္အံုး “ငါတို႔က မင္းတို႔လို ကေလကေခ် မဟုတ္ဘူး၊ အဖြဲ႔အစည္းက ကြ” တဲ့၊ ဒါ က်ေနာ့္ ကိုယ္ေတြ႔။
အမွန္ေျပာရရင္ သူတို႔ကမွ ကေလကေခ်ျဖစ္ေနတာ။ ဘာအလုပ္မွမလုပ္ဘဲ ျပည္တြင္းက ျပည္သူေတြရဲ႕ အေျခအေနေတြကို အသံုးခ်ၿပီး ႏိုင္ငံတကာက ရတဲ့ပိုက္ဆံေတြနဲ႔ ညေနတိုင္း ယမကာဝိုင္းနဲ႔ ကာမဂုဏ္ခံစားေနၾကတဲ့ ဒီေခါင္းေဆာင္ဆိုတဲ့လူေတြက တေန႔ တေန႔ နဖူးကေခၽြး ေျခမ ��်တဲ့အထိလုပ္မွ ထိုင္းဘတ္ ေလးငါးေျခာက္ဆယ္ပဲရတဲ့ ကိုယ့္ျပည္သူေတြကို ဒီလို စကားေျပာရက္တာ ခင္ဗ်ားတို႔ စဥ္းစားသာၾကည့္ေတာ့။ ဒီေခါင္းေဆာင္ဆိုတဲ့လူေတြ ဘယ္အဆင့္အတန္းကို ေရာက္သြားတယ္ဆိုတာ ...။
က်ေနာ္တို႔ျပည္သူေတြ အလုပ္ကျပန္လာတိုင္း လမ္းကေန အဲဒီ ေခါင္းေဆာင္ဆိုတဲ့လူေတြေနတဲ့ အိမ္ႀကီးေတြကိုၾကည့္ၿပီး “ေၾသာ္ ... ငါတို႔တိုင္းျပည္အတြက္ ငါတို႔ျပည္သူေတြ ေကာင္းစားဖို႔ သူတို႔လုပ္ေနၾကတာပါလား” ဆိုတဲ့ အားကိုးတႀကီးနဲ႔ ၾကည့္ၾကည့္သြားၾကတဲ့ သူတို႔ရဲ႕မ်က္ႏွာေတြ အခုထိ ျပန္ျမင္ေနမိေသးတယ္။
ေနာက္တခု ရိွေသးတယ္။ ဘန္ေကာက္မွာ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးတေယာက္ဆီကို ကိုယ့္ရဲေဘာ္တေယာက္က နယ္စပ္ေရွ႕တန္းစခန္းကိုျပန္ဖို႔ လမ္းစရိတ္ ဘတ္တရာေတာင္းေတာ့ မရွိဘူး၊ မင္းဖာသာမင္း ပိုက္ဆံရွာၿပီးျပန္တဲ့။
အဲဒီေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဟိုတယ္မွာ ေကာ္ဖီေသာက္တာ ဘတ္ ေျခာက္ဆယ္ က်တယ္။ ဟိုတယ္က ေကာ္ဖီလာခ်တဲ့ေကာင္မေလးကို သနားလို႔ဆိုၿပီး ဘတ္တရာ ေဘာက္ဆူးေပးလိုက္တယ္၊ အံ့ေရာ။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအေၾကာင္းျပန္ဆက္ရရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဟာ ေသသာေသသြားတယ္၊ ဘာအေဆာင္အေယာင္မွ မရွိခဲ့ဘူး။ ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ေတာ့လည္း ငါးမူးတန္းက၊ ပဲျပဳပ္နဲ႔ နံျပားေတာင္ တခါတရံမွ စားခဲ့ရတာ။ အဝတ္အစားဆိုလည္း သံုးစံုထက္ ပိုမရိွခဲ့ဘူး။ အက်င့္စာရိတၱၾကည့္အံုးမလား ဘာမွ ေျပာစရာမရွိဘူး။
အဲဒီေတာ့ ျပည္ပက ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား ဒီလိုပံုနဲ႔သာ ဆက္စခန္းသြားေနရင္ တိုင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ဳိးလည္း ေပ်ာက္ဖို႔ပဲရွိေတာ့တယ္။ ေနာက္မ်ဳိးဆက္သစ္လူငယ္ေတြကိုေရာ ဘယ္လို ဆိုးေမြ ေကာင္းေမြေတြ ေပးႏိုင္မွာလဲ။
က်ေနာ္တို႔ ေတာ္လွန္ေရးႀကီးလည္း ၂၃ ႏွစ္တိုင္ခဲ့ပါၿပီ။ မြဲျပာက်ေနတဲ့ တိုင္းျပည္နဲ႔ ကိုယ့္ျပည��သူေတြရဲ႕မ်က္ႏွာ၊ အသက္ေသြးေတြနဲ႔ရင္းၿပီး ေပးဆပ္သြားခဲ့တဲ့ က်ေနာ္တို႔ ညီေတာ္ေနာင္ေတာ္တို႔ေသြးေတြလည္း မေျခက္ေသးပါဘူး။ ႏိုင္ငံအႏွံ႔အျပားက အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲမွာ ႏွစ္ရွည္အက်ဥ္းက်ခံေနရတဲ့ က်ေနာ္တို ႔ေတာ္လွန္ေရးရဲေဘာ္ေတြရဲ႕မ်က္ႏွာေတြကို ေထာက္ၾကပါအံုး။
မွားမွန္းသိလို႔ အမွန္ကိုျပင္လိုက္ရင��� သူေတာ္ေကာင္းစာရင္းဝင္မွာပါ။ မွားမွန္းသိသိႀကီးနဲ႔ မျပင္ဘဲ ဆက္မွား ဆက္မိုက္ေနအံုးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ လူယုတ္မာပဲျဖစ္မယ္ဆိုတာ သိေစခ်င္တယ္။
ေရွ႕က တကယ့္ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းရွိရင္ ေနာက္လိုက္ေကာင္းေတြအျဖစ္လိုက္ဖို႔ အားလံုးက အဆင္သင့္ပါ။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို လူထုကခ်စ္တာဟာ ေခါင္းေဆာင္ပီသလို႔၊ လူထုအတြက္ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔ အနစ္နာခံၿပီး လူထုနဲ႔တသားထဲရွိလို႔။ သူ႔ရဲ႕ပုဂံဘုရားဖူးခရီးစဥ္မွာ လမ္းေဘးက ထမင္းဆိုင္မွာ ထမင္းဝင္စားတာသာ ၾကည့္၊ လူထုခ်စ္တဲ့ေခါင္းေဆာင္ဆိုတာ မဲနဲ႔ဝယ္လို႔ရတာ မဟုတ္ဘူး၊ လူထုရဲ႕ရင္ထဲ၊ ႏွလံုးသားထဲကလာတဲ့ ေလးစားၾကည္ညိဳမႈပဲ။
အားလံုးကို လူထုခ်စ္တဲ့ လူထုဘက္ေတာ္သားေတြ ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္။
တိုက္ဆိုင္သူမ်ားရွိခဲ့ရင္ ထိုသူမ်ားကို ရည္ညြန္းပါတယ္။
**မင္းေက်ာ္ခိုင္**
ဇူလိုင္ ၁၃၊ ၂၀၁၁
No comments:
Post a Comment